เม้าท์คนคุ้นเคย

มีเรื่องมาเม้าท์อีกแล้วค่ะ..คราวนี้เป็นเรื่องของพี่สาวที่น่ารัก

ก้อยฟังมาจากพี่สาวอีกคนนึงนะคะ ประมาณว่า หม่ามี๊ของจี้ชิ้น (จี้คือคำนำหน้าพี่สาวของคนภูเก็ตคาะ) หกล้ม ในช่วงที่จี้ชิ้นไม่อยู่บ้าน ไปทำวีซ่าที่กรุงเทพฯพอดี หม่ามี๊เลยบอกให้คนข้างบ้านโทรฯบอกญาติอีกคนให้พาไปโรงพยาบาล แล้วก็ห้ามโทรฯบอกจี้ชิ้น สงสัยกลัวว่าลูกสาวจะไม่ได้ไปเที่ยวญี่ปุ่น แต่เนื่องจากอาการของหม่ะไม่น่าไว้ใจก็เลยมีคนโทรฯบอกจี้ชิ้นทราบ จี้ก็รีบหาไฟลท์กลับเร็วที่สุด ไม่ทำแล้ววีซ่า แม่สำคัญกว่า…

มาถึงก็พบว่าหม่ะอยู่โรงพยาบาลเรียบร้อย และคุณหมอแจ้งว่าจำเป็นต้องผ่าตัด เนื่องจากกระดูกที่ขาหัก สภาพที่เห็นก็ไม่น่าตกใจมากนัก แต่ที่ตกใจมากกว่าคือ ทางโรงพยาบาล…(เพื่อนก้อยบอกว่ามันไม่ดีนะถ้าคุณระบุชื่อโรงพยาบาล เอาเป็นว่า คุณบอกว่าเป็นโรงพยาบาลชื่อเดียวกับเมืองหลวงของประเทศไทยล่ะกัน) เรียกเก็บเงินค่าผ่าตัดก่อนทำการผ่าตัด 2 แสนบาท … ไม่ใช่ว่า 2 แสนสำหรับค่าใช้จ่ายทั้งหมดนะคะ เพียงแต่เรียกเก็บก่อน 2 แสน …

ก้อยเข้าใจนะคะว่าเป็นธุรกิจ แต่…ได้ฟังแล้วมันก็อดที่จะเสียความรู้สึกไม่ได้ ชีวิตประจำวันทุกวันนี้อะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปหมด และคำว่า “น้ำใจ” ราคาแพงเหลือเกินค่ะ ก่อนหน้านี้เพื่อนก้อยเคยเล่าให้ฟังเหมือนกันในกรณีคล้าย ๆ กัน คนเจ็บอาการหนักแล้ว แต่ทางโรงพยาบาลก็ยังไม่ทำการรักษา พยาบาลต้องถามญาติก่อนว่า “มีเงินรึเปล่า” ฟังแล้วเศร้านะคะ คนจนไม่มีสิทธิป่วย หรืออย่าเสนอหน้าไปโรงพยาบาลเอกชนเด็ดขาด อาจขาดใจตายก่อนถึงเวลาอันควร..

มาเม้าท์ต่อดีกว่าค่ะ…จี้ชิ้นก็โทรฯหาเพื่อน ๆ คนรู้จัก ให้ช่วยหาห้องที่โรงพยาบาลวชิระ แล้วก็รีบย้ายออกโดยด่วน (นอนที่โรงพยาบาลแรก 2 คืน จ่ายไป 1.5 หมื่นบาท …ยังไม่ได้ผ่าตัดนะคะ) แล้วคุณหมอที่โรงพยาบาลวชิระก็นัดผ่าตัดตอนบ่ายวันรุ่งขึ้น ทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะ ก้อยไปเยี่ยมหลังจากหม่ะออกจากห้องผ่าตัดประมาณ 3 ชั่วโมง หม่ะสดชื่น พูดคุยเป็นปกติ เสียงดังฟังชัด เล่าประสบการณ์ก่อนผ่าตัดให้ฟังด้วยว่าชวนหมอกะพยาบาลคุยอะไรบ้าง…ระหว่างที่คุยกับหม่ะ ก้อยก็หันไปดูที่ขวดน้ำเกลือ แล้วก็บอกกับจี้หญิงว่า หม่ะชื่อสมใจ ไม่ใช่ชื่ออะไรที่จี้หญิงบอกในตอนแรก..เราก็เลยได้รู้เรื่องต่อว่า คุณพยาบาลเขียนชื่อหม่ะเป็นนางสาวสมใจ … และเขียนชื่อจี้ชิ้นเป็น นาง…. ในใบให้ความยินยอมผ่าตัด ทั้ง ๆ ที่จี้ยังเป็นสาวโสด 555 และจี้กับหม่ะก็ใช้คนละนามสกุล เพื่อน ๆ ที่มาเยี่ยมก็สับสน ดูรายชื่อที่บอร์ดเพื่อหาคนป่วยที่นามสกุลเดียวกับจี้ชิ้นก็ไม่เจอ คนที่รู้เบอร์ห้อง ดูชื่อเพื่อความแน่ใจก็กลายเป็นชื่อนางสาว….. และก็ไม่ใช่นามสกุลจี้ชิ้น … งงกันไปหมด หม่ะจะเป็นนางสาวได้ไง อิอิอิ แต่ก้อยโชคดีที่ไปพร้อมจี้หญิง และคนที่บอกก็บอกว่าอยู่ตึกน้อมเกล้า ชั้น 4 ออกจากลิฟต์ก็เลี้ยวขวาห้องแรก..ก็เลยไม่งงเหมือนคนอื่น ๆ

ขอโทษนะคะจี้ชิ้นที่เอาเรื่องมาเล่าซะละเอียดเชียว…ว่าแต่ตอนนี้หม่ะเปลี่ยนเป็นนางรึยังคะ….แล้วก็ขอแสดงความยินดีล่วงหน้านะคะ จี้ได้ใช้คำนำหน้าว่านางแล้ว..แสดงว่ามีลาง 555555