ยิ้มหน้าบานที่แก่งกระจาน

     การเดินทางคือความสุขของใครหลายคน และใครหลายคนที่ว่านั้นแน่นอนว่าต้องนับก้อยรวมอยู่ด้วย เพราะได้ยินใครพูดเรื่องเที่ยวเป็นไม่ได้ แม้ว่าไม่ได้ไปกะเค้าก็ขอนั่งฟังก็ยังดี บางครั้งก็อดใจไม่ไหวต้องขอเข้าไปมีส่วนร่วมเล่าเรื่องตัวเองบ้าง 555

     การไปเที่ยว ในความหมายหรือความเข้าใจของแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกัน สำหรับก้อยแล้วการไปเที่ยวคือการไปพักผ่อน และที่สำคัญคือ ไปกับคนที่รัก… ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นคนรักนะคะ คนที่เรารัก และคนที่เค้าก็รักเรา ใครก็ได้ คนรัก เพื่อนรัก หรือ ครอบครัวที่รัก จะไปกันสองคน สามคน หรือไปกันเป็นกลุ่ม ได้ทั้งนั้นค่ะ ขอเพียงแค่วัตถุประสงค์ของการเดินทางคือการท่องเที่ยวก็พอ ก้อยขอมากไปรึป่าวคะ…

     ที่ผ่านมา..ทุก ๆ การเดินทางมีสิ่งที่ประทับใจเกิดขึ้นเสมอ ไม่ว่าจะเป็นความสนุกสนาน ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า หรือแม้กระทั่งความหวาดกลัว ฯลฯ แต่…การเดินทางก็ยังเป็นเรื่องท้าทายเสมอ ที่สำคัญที่สุดคือ ท้าทายเงินในกระเป๋า … เพราะทำงานเก็บเงินเพื่อการนี้เท่านั้น

     ยิ้มหน้าบานที่แก่งกระจาน…เพราะในที่สุดก้อยก้ได้มาถึงซะที ทั้ง ๆ ที่ขับรถผ่านไป-มา หลายครั้งหลายครา ได้แต่บอกตัวเองว่า..เอาไว้วันหลังนะ เพราะรีบกลับให้ถึงภูเก็ต หรือไม่ก็ … นัดเพื่อนไว้ที่กรุงเทพฯ ต้องรีบไป ค่อยแวะขากลับ.. เพราะรู้ไงคะว่าต้องใช้เวลา ใช่ว่าไปถึงเอามือแตะป้ายแล้วก็กลับ ใช่มั้ยคะ ก้อยใช้เวลาชื่นชมความงดงามของเขื่อนแก่งกระจานมากกว่า 3 ชั่วโมง เสียดายที่ไม่ได้พักที่เขื่อน เพราะทริปนี้จะไปนอนที่ปราณบุรีค่ะ

     เข้ามาแล้วไม่ผิดหวังค่ะ ชอบมาก…แมกไม้…สายน้ำ…ธรรมชาติยิ่งใหญ่และงดงามเสมอ ฝากทุก ๆ คนช่วยกันดูแลและรักษาธรรมชาติที่สวยงามแบบนี้ไว้นาน ๆ นะคะ อย่ามุ่งแต่ผลประโยชน์ตัดไม้ทำลายป่า หรือจับสัตว์ป่าไปชาย…แค่คิดก็เป็นทุกข์แล้วค่ะ โลกร้อนมากขึ้นทุกวัน ช่วยกันรักษาป่าไม้ไว้ให้ลูกหลานด้วยนะคะ และสำหรับคนที่ผ่านไป-มา เหมือนก้อย ลองหาวันว่าง ๆ แวะเข้าไปนะคะ ไปสูดอากาศบริสุทธิ์สดชื่นจากโอโซนธรรมชาติกันค่ะ