Basic Yoga

ห่างหายไปหลายวันค่ะ ช่วงนี้ก้อยค่อนข้างวุ่นกับภาระใหม่ ๆ อิอิอิ ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ มากนะคะ ที่แสดงความเป็นห่วงเป็นใย ตอนนี้ Everything OK. ค่ะ พร้อมลุย…แข็งแรงทั้งกายและใจ 100%

และแล้วก้อยก็อดไม่ได้ที่จะใช้พื้นที่ตรงนี้บอกกล่าวทุกคนเกี่ยวกับโปรโมชั่นใหม่ ๆ ที่น่าสนใจของสุโขสปา ตอนนี้โปรโมชั่นที่ฮ็อตสุด ๆ คงหนีไม่พ้นการเปิดสอนโยคะเบื้องต้น ในราคาลด 50%…ราคาพิเศษนี้มีไม่นานนะคะ แค่ 31 กรกฏาคม 2552 เท่านั้นค่ะ ใครที่สนใจอย่ามัวรีรอ หรือว่าลีลานะคะ

ครูที่สอนคือครูสไบทิพย์ ค่ะ ตอนนี้ลูกศิษย์ที่มาลงเรียนต่างก็ติดอกติดใจกันทุกคน และก็บอกต่อ ๆ กันไป ชักชวนเพื่อน ๆ ให้มาลอง เดือนละ 1,750.-บาท ถูกมาก ๆ ค่ะ ตอนนี้กลายเป็นคลาสที่มีผู้สนใจมาเรียนมากที่สุด เพราะหลายคนไปลงเรียน Led Class แล้ว แต่เห็นว่าไม่เหมาะกับตัวเองก็ห่างหายไป แต่พอทราบข่าวว่าสุโขสปาเปิดสอนคลาสโยคะเบื้องต้นก็กลับมาเริ่มเรียนกันใหม่….สู้ ๆ นะคะทุกคน

ก้อยก็พยายามย้ำอยู่บ่อย ๆ ว่าการออกกำลังกายเป็นสิ่งที่ดี และมีประโยชน์ต่อร่างกาย อย่างน้อยวันละ 30 นาที หรือ สัปดาห์ละ 3 ครั้งก็ยังดี บางวันก้อยก็ขี้เกียจมาก ๆ นะคะ แต่ก็ต้องฝืนใจพาตัวเองมาให้ถึงสตูดิโอให้ได้ เพราะว่าถ้ามาถึงสตูดิโอแล้วความคุ้นเคยกับการออกกำลังกายมันจะทำให้ทุกอย่างกลายเป็นเรื่องง่ายค่ะ สิ่งที่ยากที่สุดคือการเริ่มต้นพาตัวเองมาให้ถึงสตูดิโอ อิอิอิ

ของเล่นชิ้นใหม่

ผลสรุปออกมาแล้วค่ะ..เรื่องอะไรเหรอคะ…ก็เรื่องเรือยอร์ชไงคะ สรุปว่าเลื่อนไปก่อนค่ะ…ก็ดีเหมือนกันนะคะ เพราะช่วงนี้คลื่นลมไม่น่าไว้วางใจ แค่ไปทำกิจกรรมที่เกาะโหลนก็พอแย้ว… ตอนนี้สาว ๆ กำลังวุ่นวายกับการเตรียมชุดว่ายน้ำและครีมกันแดดค่ะ ก้อยไม่ต้องเตรียมมาก เพราะพ้นวัยไปแล้วค่ะ อิอิอิ ใส่ไปก็ไม่มีใครกล้าดู…แล้วจะเก็บภาพบรรยากาศที่เกาะโหลนมาฝากค่ะ

สำหรับก้อยเองไม่ได้นั่งเรือยอร์ชก็ไม่เป็นไร เพราะมีภาระที่หนักกว่ารออยู่แล้ว ก็อย่างที่บอกไว้แล้วว่าช่วงนี้ผูกพันกับทะเลซะเหลือเกิน ตอนนี้ก้อยกำลังเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการพายเรือคายัคค่ะ เป็นภาระที่หนักหนาเอาการ เพราะไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ ที่จะพายเรือคายัคกลางทะเล วันนี้ก็เลยตระเวนหามุมเหมาะ ๆ สำหรับฝึกค่ะ เล็งไว้หลายจุด และก้อยก็เจอโจทย์ใหม่…ก้อยไม่รู้เรื่องน้ำขึ้น-น้ำลงเลยค่ะ เป็นเด็กเกาะตัวจริงแต่ไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย น้ำขึ้น-น้ำลง เป็นเรื่องปกติที่เห็นกันทุกวัน แต่ตอนนี้ก้อยต้องเรียนรู้เวลาน้ำขึ้น-น้ำลงแล้วค่ะ ไม่งั้นต้องลากเรือคายัคกันเหงื่อท่วมแน่เลย อย่างวันนี้ก็ออกไปเจอช่วงน้ำลง ดีนะที่แค่มาสำรวจเฉย ๆ ไม่งั้นต้องเซ็งแน่เลย

ตอนนี้อุปกรณ์ค่อนข้างพร้อมนะคะ มีเรือคายัค มีไม้พาย มีเสื้อชูชีพ ขาดก็แต่ฝีพายค่ะ อิอิอิ คงต้องฝึกอีกสักระยะ ไม่รู้ว่าจะไหวรึป่าว วันนี้ก็ยังหวั่น ๆ ว่าถ้าออกไปกลางทะเลแล้วจำทิศไม่ได้จะทำไง เกิดจำไม่ได้ว่าจอดรถไว้ที่ไหน คงวุ่นแน่เลย ก้อยก็เลยเสนอไอเดียสุดเจ๋งว่าครั้งแรก ๆ เราก็ผูกเชือกไว้ที่รถก่อน พอพายออกไปแล้วเวลาจะกลับเข้าฝั่งค่อยสาวเชือกกลับ…อิอิอิ

แม่ครัวมือใหม่

ไม่ใช่ชื่อละครหลังข่าวนะคะ แต่เป็นเรื่องจริงที่กำลังจะเกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้ อันเนื่องมาจากกิจกรรมกลุ่มที่เราจะไปทำกันที่เกาะโหลน กิจกรรมแรกได้เริ่มขึ้นแล้วค่ะ คือการแบ่งกลุ่มรับผิดชอบปากท้องของผองเพื่อน เราไปทำกิจกรรม 3 วัน ก็แบ่งทีมครัวเป็น 3 ทีม รับผิดชอบทีมละ 3 มื้อ ก้อยอยู่ทีมที่ 1 ค่ะ ไม่รู้ว่าใครจะคิดยังไงนะคะ แต่สำหรับก้อย…งานนี้สนุกแน่นอน อิอิอิ

ก่อนที่ใครจะมีโอกาสทานเมนูเด็ดของแต่ละกลุ่ม ก้อยก็มองโลกในแง่ดีเยอะแยะเลยค่ะ เช่น

• กิจกรรมนี้มีงบประมาณค่าอาหารให้แต่ละกลุ่มเท่า ๆ กัน แต่ก็จะมีการตัดสินด้วยว่ากลุ่มไหนชนะเลิศ โดยวัดจากจำนวนเงินที่ใช้ กลุ่มไหนใช้งบน้อยที่สุด…ชนะ  การแข่งขันเป็นเรื่องสนุกสนานค่ะ ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย แต่ถ้าทำไม่อร่อย อาจจะถูกเพื่อน ๆ รุมกระทืบถึงตายได้..นี่มองในแง่ดีแล้วนะคะ
• การรวมกลุ่มกันทำครัว ทำให้สมาชิกกลุ่มใกล้ชิดกันมากขึ้น แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสมาชิกของกลุ่มที่ 1 มีฝีไม้ลายมือแค่ไหน ส่วนตัวก้อยเองก้อยรู้ฝีมือตัวเองดี…งานนี้คงต้องล้างจานแน่นอนค่ะ
• การนำเสนอเมนูให้เพื่อน ๆ เป็นอะไรที่ท้าทาย และน่าลองมาก ๆ เพราะกฎกติกามารยาทมีอยู่ว่า อร่อยหรือไม่อร่อย ก็ไม่มีตัวเลือกอื่น แค่คิดโดยเอาตัวเองเป็นมาตรฐานก้อยก็ขนหัวลุกแล้วค่ะ แต่ก้อยก็มั่นใจในทีมค่ะ สู้ ๆ
• ก้อยปรารถนาให้ทุกคนเข้าครัวด้วยหัวใจที่เป็นสุขค่ะ ผลจะออกมายังไงก็ไม่ต้องกลัว เพราะก้อยมั่นใจว่าถ้าเพื่อน ๆ รู้ว่าเราตั้งใจทำด้วยหัวใจแล้ว ถึงแม้จะไม่อร่อยเหมือนแม่ครัวเอก แต่มันคงไม่แย่จนถึงกับกลืนไม่ลงหรอกน่า อย่างน้อยก็พริกน้ำปลาเป็นตัวช่วย

แค่คิดเล่น ๆ เรื่องเมนูคนเดียวก็สนุกแล้วค่ะ เอาไว้ก้อยจะมาเล่าผลของปฏิบัติการครั้งนี้นะคะ มาลุ้นกันค่ะว่าทีมที่ 1 จะพิชิตชัยชนะได้หรือไม่ มาดูเมนูที่ก้อยที่คิดไว้เล่น ๆ นะคะ

มื้อเที่ยงของวันแรก – พิซซ่า + ไก่เคเอฟซี

มื้อเย็นของวันแรก – ผักสด + ไข่เจียว + ข้าวสวย + พริกน้ำปลา

มื้อเช้าของวันที่สอง – ชา + กาแฟ + ไข่ดาว + ไส้กรอก + ขนมปังปิ้ง

ดู ๆ แล้วแต่ละเมนูหน้าตาน่าทานทั้งนั้นเลย ไม่ต้องใช้ฝีมือมากมายด้วย อิอิอิ

อาหารเป็นยาต้านอัลไซเมอร์

“อัลไซเมอร์” เป็นโรคที่คนส่วนใหญ่มักคิดว่าจะเกิดขึ้นกับผู้สูงอายุเท่านั้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนอายุน้อยจะไม่มีโอกาสเป็นโรคนี้นะคะ วันนี้ก้อยมีข้อมูลดีดีจาก Health&Cuisine มาแนะนำอาหารที่เป็นยาต้านอัลไซเมอร์ได้ค่ะ

• บรอกโคลี มันฝรั่ง ส้ม หัวไช้เท้า และ แอ้ปเปิ้ล

ผัก ผลไม้ ทั้ง 5 ชนิดนี้ มีผลการวิจัยออกมาแล้วว่ามีสารประกอบบางชนิดที่ทำหน้าที่เหมือนกับยาที่ใช้รักษาโรคอัลไซเมอร์

• ขมิ้นชัน

มีสารต้านอนุมูลอิสระที่มีส่วนช่วยไม่ให้เซลล์สมองตาย ซึ่งสารดังกล่าวมีอยู่ในขมิ้นเป็นจำนวนมาก มีผลการวิจัยออกมาว่า คนอินเดียเป็นโรคอัลไซเมอร์กันน้อยมาก ๆ อาจเนื่องมาจากขมิ้นเป็นพืชสมุนไพรหลักที่คนอินเดียนิยมรับประทานมานานแล้ว

• ข้าวกล้องงอก

สรรพคุณของสารกาบาที่มีอยู่ในข้าวกล้องงอก ช่วยรักษาความสมดุลของสมอง ช่วยผ่อนคลาย และกระตุ้นให้สมองทำงานได้มีประสิทธิภาพดีขึ้น

• น้ำมะพร้าวอ่อน

ในน้ำมะพร้าวอ่อนมีสารประกอบบางตัวที่มีคุณสมบัติคล้าย ๆ เอสโทรเจน ซึ่งเป็นฮอร์โมนของผู้หญิง ช่วยชะลอการเกิดอัลไซเมอร์ได้

                คงไม่มีใครต้องการดำรงชีวิตอยู่โดยที่จำอะไรไม่ได้เลย จำไม่ได้แม้แต่คนที่คุณรัก ใช่มั้ยคะ การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเรื่องการกิน เป็นอีกหนึ่งตัวช่วยที่ทำได้ไม่ยาก ที่ช่วยให้ความจำอยู่กับคุณตลอดไปค่ะ

เคล็ดลับเลือกน้ำหอมให้ถูกใจ

ก่อนจะซื้อน้ำหอมลองนำเทคนิคเหล่านี้ไปใช้ จะช่วยให้คุณเลือกน้ำหอมได้ตรงใจและคุ้มค่าที่สุดค่ะ

• ควรทดลองกลิ่นน้ำหอมตอนเช้า เพราะเป็นเวลาที่ประสาทรับกลิ่นมีประสิทธิภาพสูงสุด
• ดื่มกาแฟ หรือ สูดกลิ่นกาแฟก่อนทดลองน้ำหอม จะช่วยให้ประสาทรับรู้และจำแนกกลิ่นทำงานได้ดีขึ้น
• จุดบนร่างกายที่เหมาะกับการทดลองกลิ่น คือ ข้อมือ เพราะเป็นจุดชีพจรซึ่งมีอุณหภูมิสูง ช่วยให้น้ำหอมมีกลิ่นแรงขึ้น

หลังฉีดน้ำหอมควรทิ้งไว้สักครู่ รอให้น้ำหอมทำปฏิกิริยากับร่างกาย จะได้กลิ่นที่ต่างกันตามสภาพผิวของแต่ละคน เมื่อดมอีกครั้งแล้วถูกใจ ก็ตัดสินใจควักกระเป๋าได้เลยค่ะ

ขอบคุณข้อมูลดีดี จาก Health&Cuisine ค่ะ

อยากนั่งเรือยอร์ช

ดวงก้อยตอนนี้คงจะผูกพันกับน้ำ…อิอิอิ โดยเฉพาะน้ำทะเล เพราะอยู่ดีดีเจ้านายก็สั่งมาว่าให้เตรียมตัวไปทำกิจกรรมกลุ่มที่ทับละมุ…เฮ้อ ไม่อยากไปเลยค่ะ

ความที่ไม่อยากไปก้อยก็เลยไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แต่ผ่านไป 1 อาทิตย์ ที่หมายก็เปลี่ยนอีกครั้ง คราวนี้ใกล้กว่าเดิมเยอะเลยค่ะ จากทับละมุ ก็เลื่อนหมุดมาที่ เกาะโหลน…นั่งเรือแค่ 5 นาที จากท่าเทียบเรืออ่าวฉลอง หมายถึงสปีดโบ้ท หรือเรือเร็วนะคะ ถ้าก้อยจำไม่ผิดนะ เพราะก้อยไม่ได้ไปที่เกาะโหลนนานแล้วค่ะ น่าจะสัก 5-6 ปีมังคะ จำได้ว่าตอนเด็ก ๆ ไปบ่อยมาก เพราะใกล้บ้านไงคะ บ่อยประมาณเดือนละ 2 ครั้ง ใครมาก็พาไปเที่ยวเกาะโหลน – เกาะเฮ ไปจนเบื่อเลยค่ะ ตอนที่การเรียนเป็นภาระหลัก ก็ไปปีละครั้ง หลังจากเรียนจบก็ 2-3 ปีไปสักครั้ง แล้วก็ค่อย ๆ ห่างไป …

มาต่อเรื่องความผูกพันของก้อยในช่วงนี้ดีกว่า เพราะหลังจากเลื่อนหมุดมาที่เกาะโหลนแล้ว เจ้านายก็มีไอเดียสุดเจ๋งอีกว่านอกจากนอนเกาะแล้ว เราจะนอนบนเรือยอร์ชอีก 1 คืน โอ้แม่เจ้าโว้ย!!! งานนี้มีเฮ…ก้อยเคยนอนบนเรือหาปลากลางทะเลมาแล้ว ทรมานมาก คนอื่นเค้าตกปลากันหนุกหนาน ก้อยให้อาหารปลาจนหมดไส้หมดพุง นอนก็ไม่หลับ หนาวก็หนาว ยังจำได้ว่าพอขึ้นจากเรือก็เมาบกอีก…หลังจากครั้งนั้นแล้วก้อยไม่เคยออกทะเลแบบค้างคืนอีกเลย แต่ครั้งนี้..เรือยอร์ชนะคะ เคยแต่ลงไปสำรวจลำที่จอดนิ่ง ๆ ครั้งนี้มีลุ้นว่าครั้งหนึ่งในชีวิตได้นั่งเรือยอร์ช…อิอิอิ แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วค่ะ แต่โปรแกรมนั่งเรือยอร์ชยังไม่แน่นอนค่ะ ต้องรอการตัดสินใจจากเจ้านาย ช่วยลุ้นด้วยนะคะ ก้อยอยากมีประสบการณ์แบบหรู ๆ สักครั้ง แต่…แต่อย่าคิดนะคะว่าสุโขมีกำไรมากมาย พาพนักงานนั่งเรือยอร์ช ไม่ใช่ค่ะ…แต่เป็นเพราะว่าเรามีเพื่อนบ้านน่ารักและมีน้ำใจค่ะ

ฤดูฝนมาแล้วจ้า

ช่วงนี้ที่ภูเก็ตฝนตกบ่อยมากค่ะ เผลอไม่ได้ ประเดี๋ยวตก ประเดี๋ยวตก ในแต่ละวัน พนักงานก็วุ่นอยู่กับการเก็บบรรดาอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่เปียกฝน วุ่นวายพอสมควรค่ะ เพราะล้อบบี้ที่สุโขสปาจะเปิดโล่งทั้ง 4 ด้าน ก่อนกลับบ้านก็ต้องเก็บให้เรียบร้อย เพื่อไม่ให้เป็นภาระกับคนที่เข้าเวรรอบดึก

ช่วงนี้อีกเช่นกัน ถ้าตระเวนไปตามหาดต่าง ๆ รอบเกาะภูเก็ตก็จะเห็นธงแดงปักทั่วไปหมด บางจุดก็ขึ้นถึง 2 ธง เป็นการเตือนนักท่องเที่ยวว่า “อันตราย” ห้ามลงเล่นน้ำทะเล แต่ก้อยก็เห็นว่ายังมีคนลงไปเล่นบริเวณน้ำตื้น ดูน่าสนุกค่ะ คลื่นก็ไม่ใหญ่มากนัก ดูไม่น่ากลัว แต่บางจังหวะก็มาติด ๆ กัน ซัดชายหาดอยู่ตลอดเวลา…ก้อยชอบนั่งดูคลื่นซัด โดยเฉพาะลูกโต ๆ จะมีละอองน้ำทะเล…เย็นสบาย และก็สวยมากค่ะ

ที่ที่ก้อยชอบไปประจำคือ หาดในหานค่ะ แต่น่าเสียดายที่อาทิตย์ที่ผ่านมาก้อยมัววุ่นกับหลาย ๆ เรื่อง เลยไม่มีโอกาสได้ทำในสิ่งที่รัก…แค่นั่งดูก้อยก็มีความสุขแล้วค่ะ ว่าแล้วเราไปนั่งดูพระอาทิตย์ตกน้ำที่หาดในหานกันดีกว่าค่ะ

เพลง…เราอาสา

เราอาสาพัฒนา                    ใจเริงร่าและสามัคคี

เราร่วมจิตอุทิศชีวิตพลี                        รวมไมตรีเพื่อพี่น้องผองไทย

แม้ห่างไกลไม่ท้อถอย                         ถึงยอดดอยสูงเสียดเหยียดฟ้า

เราบากบั่นฝ่าฟันเข้าไปหา                ร่วมพัฒนาด้วยเมตตาอารี  

สายลมหนาวเคล้าลมฝน                    ในกมลเราแสนเยือกเย็น

เราอบอุ่นในคุณที่บำเพ็ญ                  ความลำเค็ญก็มลายหายไป

เพลง…เราอาสา…ประพันธ์โดย ศาสตราจารย์ ดร.วิจิตร  ศรีสอ้าน ค่ะ ใช้ร้องเวลาออกค่ายอาสาพัฒนาของนิสิตนักศึกษาสถาบันต่าง ๆ ค่ะ ซึ่งเนื้อร้องบางวรรคบางตอนที่นำไปร้องกันอาจจะมีแตกต่างไปบ้าง แต่ก็ไม่มากนัก และไม่เสียความหมาย

ก้อยก็เป็นอีกหนึ่งคนที่ชอบกิจกรรมนี้มาก จำไม่ได้แล้วว่าตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตนักศึกษาที่ มอ.ปัตตานี ก้อยออกค่ายรวมทั้งหมดกี่ค่าย เพราะมีทั้งค่ายรับน้อง ค่ายวันเด็ก ค่ายซัมเมอร์ ค่ายพิเศษ และค่ายต่างสถาบันอีกล่ะ…นอกจากเพลง เราอาสา ยังมีเพลงประจำค่ายอีกหลายเพลงค่ะ เช่น เพลงเปิปข้าว เพลงคนกับควาย ฯลฯ ถ้าก้อยมีเนื้อร้องจากต้นฉบับจะนำมาบอกต่อนะคะ เพราะถ้าจะอาศัยจากความจำของก้อยเองก้อยไม่มั่นใจค่ะ…อิอิอิ

ผ่านมาก็นานแล้วนะคะ แต่กลุ่มคนเล็ก ๆ ที่ทำกิจกรรมร่วมกันมายังคงมีสายใยบาง ๆ เชื่อมโยงพวกเราไว้ และส่งผ่านความรัก ความสามัคคี จากรุ่นสู่รุ่น สมกับสโลแกนเลยค่ะ…เชื่อมั่น-ศรัทธา…

Ashtanga Yoga @ Sukko Spa

กลับมาอีกครั้ง…เหมือนการฟื้นคืนชีพใหม่ค่ะ อิอิอิ ไม่รู้ว่าจะหาข้อแก้ตัวอะไรมาอ้าง เพราะช่วงหลาย ๆ เดือนที่ผ่านมาก้อยห่างหายจากคลาสโยคะ เรียกได้ว่า..ห่างไกล..แสนไกล..เข้าคลาสเดือนละ 2 ครั้ง แล้วก็หายไป 2 เดือน เข้าคลาสอีก 3 ครั้ง เหมือนคนไม่รักตัวเองเลยค่ะ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าโยคะดีต่อสุขภาพมากๆๆๆๆๆ แต่ก้อยก็ยังละเลย เพราะสนุกกับการไปโน่นมานี่ช่วงวันหยุดยาว ถ้าก้อยไม่ออกไป ก็มีเพื่อนมาหา เรียกได้ว่ามีกิจกรรมตลอด บางช่วงก็ไม่สบาย ฯลฯ ก็เลยมีข้ออ้างว่าไม่สามารถเข้าคลาสได้อย่างต่อเนื่อง ก็เลยหยุดไปก่อน…หยุดซะยาวเชียว

ช่วงที่ครูวิลเลี่ยมมาสอนก้อยก็มีเวลาเข้าคลาสแค่ 2 วันเองค่ะ ตอนนี้ต้องมาเริ่มต้นใหม่กับครูทิพย์ ทรมานสุด ๆ ค่ะ เพราะกล้ามเนื้อต่าง ๆ ยังไม่คุ้นเคยกับการถูกยืด ถูกดัด ใช้เวลาปรับตัวประมาณ 1 อาทิตย์ค่ะ กว่าก้อยจะทำท่าต่าง ๆ ได้โดยไม่เจ็บ ไม่ปวด 

ไม่รู้ว่าคนอื่น ๆ ที่ฝึกโยคะจะขี้เกียจและมีข้ออ้างมากมายเหมือนก้อยรึป่าวนะคะ ตอนนี้ก้อยเลยต้องมาฝึก Back Bend ใหม่ค่ะ ไอ้ที่ทำท่าว่าจะดีในอดีต ตอนนี้เหมือนเด็กอนุบาลเลยค่ะ ต้องเริ่มใหม่ ก้อยมีปัญหาช่วงหน้าอก และการหายใจค่ะ คงอีกนานกว่าจะสามารถทำได้เหมือนคนอื่น ๆ แต่ก็ไม่ซีเรียสค่ะสำหรับการฝึก เพราะก้อยไม่ได้ตั้งเป้าอะไร ทำเท่าที่ทำได้

ความเปลี่ยนแปลง

อะไร ๆ ก็เกิดขึ้นได้ในโลกเล็ก ๆ ใบนี้

ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน…ใช่มั้ยคะ ใครจะคิดว่าในช่วงเวลาที่ก้อยกำลังอินสุด ๆ กับความผิดหวังในอดีต ชีวิตการทำงานก็มาถึงจุดเปลี่ยนอีกครั้ง…

ก้อยไม่มีเวลา ไม่มีโอกาสสำหรับการตัดสินใจ เพราะไม่มีใครถามความสมัครใจจากก้อยเลย เป็นคำสั่งลงมาโดยตรง และก้อยก็เป็นผู้รับคำสั่ง…ก็…นะ…ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ถ้าท้อก็เป็นเพียงถ่าน แต่ถ้าผ่านก็เป็นเพชร…จริง ๆ แล้วก้อยว่าถ่านหรือเพชร ต่างก็มีคุณค่าของตัวเอง เพราะฉะนั้น ก้อยต้องให้กำลังใจตัวเองสุด ๆ ไปเลยค่ะ จะออกหัวหรือก้อยก็ช่างมันเถอะ ถ้าเราทำดีที่สุดแล้วเราก็ไม่ต้องมานั่งเสียใจ ใช่มั้ยคะ

เฮ้อ…เสียดายก็แต่อารมณ์เหงา ๆ อุตส่าห์บิ้วท์สุด ๆ แล้วนะ ยังมีความเครียดมาเป็นอุปสรรค..แย่จังเลยเนอะ พลอยทำให้ก้อยต้องห่างจากบล็อกไปตั้งหลายวัน…ไม่มีโอกาสได้เข้ามาระบายความในใจเลย…คิดถึงนะคะ