หลังอาน…ฮาร์เลย์-เดวิดสัน

วันหยุด…วันแรงงาน…ไปเที่ยวไหนกันบ้างคะ

ก้อยหยุดยาว 3 วัน ค่ะ ศุกร์ – เสาร์ – อาทิตย์ ไม่มีโปรแกรมไปไหนทั้งสิ้น นอกจากพักผ่อนอยู่กับบ้านค่ะ เพราะช่วงนี้ฝนตกบ่อย หญ้าหลังบ้านขึ้นรกเชียวค่ะ เพิ่งตัดไปเมื่อสัก 2 อาทิตย์เอง…งานหลักช่วงนี้คือหาเวลาที่ฝนหยุดตกเพื่อตัดหญ้า…

แต่ดูเหมือนว่าเทวดาประจำตัวจะไม่ค่อยชอบอยู่นิ่งสักเท่าไหร่ ก็มีอันให้ต้องตะลอน ๆ ซ้อนท้ายมอตูไซด์ ร่อนจากภูเก็ตไปถึงคุระบุรีแน่ะ ระยะทางไป-กลับ ก็ไม่มากไม่มายสักเท่าไหร่ ประมาณ 5 ร้อยกิโลเองค่ะ…

งานนี้ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาก่อน รู้ล่วงหน้า 1 ชม. เมื่อพี่ชายตัวดีโทรฯมาชวน สงสัยว่านาทีสุดท้ายแล้วยังหาใครไม่ได้ เลยต้องโทรฯ มาอ้อนวอนน้องสาวสุดที่รัก…อิอิอิ ก้อยน่าจะเล่นตัวสักนิดเนอะ แต่สงสัยว่าคงจะลืมตั้งแต่ได้ยินว่าซ้อนฮาร์เลย์ฯ แล้วล่ะค่ะ

งานนี้รวบรวมได้ฮาร์เลย์ 15 คัน ค่ะแล้วก็มีฮอนด้า กับ บีเอ็ม อีก 2 คัน รวมเป็น 17 คัน ก้อยกะคร่าว ๆ ว่า ทัวร์นี้มูลค่าของรถประมาณ 17 ล้านบาท…บ้ารึป่าวเนี่ย !!! ฮาร์เลย์-เดวิดสัน นะคะ ต่ำสุดก็ 4-5 แสนค่ะ แพงสุดนี่ไม่ทราบ แต่มีหลายคันที่มากกว่า 1 ล้านบาทไทย ก้อยก้เลยเฉลี่ยกับคันที่ราคา 7-8 แสน แค่คิดเล่น ๆ นะคะเนี่ย …

คันนี้ฮอนด้าค่ะ บอดี้ใหญ่มาก แต่คนขับบอกว่าบังคับไม่ยาก ไม่หนักเท่าฮาร์เลย์ คันข้างบน

โดยส่วนตัวแล้วก้อยไม่รู้จักรถพวกนี้เลยค่ะ แต่ช่วงสงกรานต์จะเห็นร่อนกันทั่วเกาะภูเก็ต น่าจะเป็นช่วงจัดงาน Bike Week ที่ป่าตอง และเท่าที่ทราบเจ้าของรถพวกนี้จะหวงรถมาก…คงเพราะแพงมาก…พี่ชายก้อยไม่หวงนะ เพราะคงรู้ว่าก้อยไม่มีปัญญา แค่จะเลื่อนรถก็ยังคิดหนักเลยค่ะ…ไม่กล้าวุ่นกับของเค้าหรอกค่ะ จะอาศัยขอยืมขับไปซื้อของใกล้บ้านก็ยังไม่ได้เลย…อิอิอิ เอารถไปง่ายกว่าเยอะเลย ฝนตกก็ไม่เปียกด้วย อิอิอิ

การจะเที่ยวให้สนุกต้องเตรียมความพร้อมของเราก่อนนะคะ โดยเฉพาะสาว ๆ ทั้งหลาย สิ่งสำคัญที่ลืมไม่ได้คือ รองพื้นอย่างดีค่ะ , หมวกกันน็อคที่ได้มาตรฐาน , เสื้อแขนยาว , กางเกงขายาว , ถุงมือ ,และ รองเท้าหุ้มส้น ค่ะ ส่วนใครจะมีอุปกรณ์อื่น ๆ อีก ก็ขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ของการเดินทางนะคะ ถ้าต้องพักค้างคืนก็ต้องเตรียมแพคกระเป๋าด้วยค่ะ … อุปกรณ์พร้อม คนก็พร้อม เดินทางได้เลยค่ะ

ตอนนี้เดินทางมาถึงจังหวัดพังงาแล้วค่ะ กำลังรอนับจำนวนว่ามากับครบรึป่าว การเดินทางล่าช้ากว่าที่นัดไว้ เพราะฝนตกที่ภูเก็ต ก้อยเองก็เปียกฝนมารอบนึงแล้วค่ะ รักจะซ้อนมอเตอร์ไซด์ก็ต้องไม่กลัวฝน ใช่มั้ยคะ แต่ถ้าฝนตกก่อนออกเดินทางก็จะเกิดการเปลี่ยนใจได้ง่ายมาก…ก็เค้ากลัวเปียกนี่นา…อิอิอิ แต่ถ้าล้อหมุนแล้วล่ะก็ ถึงไหนถึงกันค่ะ ก้อยก็ขาลุยคนนึงเหมือนกัน

เรื่องการแต่งตัวของพวกมอเตอร์ไซด์คันใหญ่ ๆ โดยเฉพาะฮาร์เลย์ ก่อนนี้ก้อยก็กลัว ๆ นะคะ ตอนนี้ก็ยังกลัวอยู่นิด ๆ ถ้าเจอแต่งแบบครบเครื่อง..แบบนี้

เพราะดูไม่รู้เลยว่าใครเป็นใคร ดูมาดเข้มซะ..ขนาด !!! แต่พอถอดหมวก ถอดเสื้อแล้ว (เสื้อหนังค่ะ) ทุกคนน่ารักมากค่ะ

ก้อยเองก็แต่งคล้าย ๆ แบบนี้เหมือนกันค่ะ เจ้าเสื้อหนัง กางเกงหนังน่ะ มีประโยชน์มาก ๆ เพราะเราต้องเจอทั้งแดด ทั้งฝน การขับขี่ทางไกลและรถใหญ่ ๆ แบบนี้ จะต้องเตรียมพร้อมเจอทุกรูปแบบค่ะ ดูเท่ดีใช่มั้ยคะ เวลาอยู่บนรถก็โอเคค่ะ แต่พอลงจากรถนี่ถอดแทบไม่ทันค่ะ…ก็มันร้อน

สำหรับก้อยแล้วหมวกกันน็อคเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เพราะรถวิ่งด้วยความเร็วเฉลี่ยมากกว่า 110 กม. / ชม. หมวกที่ปิดหมดจะช่วยไม่ให้ใบหน้าปะทะกับลม

ใครที่เคยหมั่นไส้พวกที่แต่งตัวแบบนี้ ขอให้เข้าใจเถอะค่ะว่าคนแต่งก็ทรมานเหมือนกัน แต่มันเป็นชุดที่ปลอดภัย และเหมาะสมสำหรับการขับขี่จริง ๆ ค่ะเพราะรถมันหนักมากไงคะ และความเร็วก็สูงด้วย เพราะฉะนั้นความปลอดภัยต้องมาก่อนค่ะ แล้วค่อยตามด้วยความเท่…อิอิอิ

ก่อนนี้อีกเช่นกันที่ก้อยสงสัยว่าทำไมพวกที่ขับฮาร์เลย์ ต้องขับตาม ๆ กันด้วย ขับคันเดียวไม่ได้รึไง เวลาไปเที่ยวต่างจังหวัดจะเจอบ่อยมาก เค้าก็มาเที่ยวเหมือนกัน แต่แทนที่จะขับรถยนต์ ก็เปลี่ยนมาขับฮาเลย์ มากันทีเสียงงี้กระหึ่มเลย…หมั่นไส้นิด ๆ ค่ะ แต่พอได้ฟังคนรักฮาเลย์เค้าคุยกัน เค้าก็ปกติเหมือนคนทั่วไป แต่หัวใจรักการเดินทาง รักการผจญภัย และ รักฮาร์เลย์เป็นชีวิตจิตใจ เค้าบอกว่าเค้ามีความสุขแค่ได้ขับไปเรื่อย ๆ ดูบรรยากาศสองข้างทาง และได้ยินเสียงกระหึ่มของเครื่องยนต์

สุดท้ายแล้วก้อยก็ต้องขอบพระคุณคนรักฮาเลย์ทุก ๆ คน ที่ช่วยเปิดหูเปิดตา ให้ก้อยเห็นโลกของฮาร์เลย์เพิ่มมากขึ้น ได้สัมผัสบรรยากาศ ความงดงามของน้ำใจ และการขับขี่ที่มากด้วยน้ำใจ มารยาทของคนรักฮาเลย์ ฯลฯ เมื่อได้เข้ามารู้จักแล้วก้อยรู้เลยว่าทำไมฮาเลย์ เดวิดสัน จึงยิ่งใหญ่

บทสรุปของการเดินทางไม่ได้อยู่ที่จุดหมายปลายทาง แต่อยู่ที่ตลอดระยะทางของการเดินทางต่างหาก…ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการเดินทางนะคะ