ไปทะเลกันดีกว่า

เดือนมิถุนายน เป็นช่วงฤดูฝนใช่มั้ยคะ ใคร ๆ ก็คงจะคิดว่าทะเลอันดามันไม่น่าเที่ยวแล้ว รอมาเที่ยวตอนเดือนมกราคมดีกว่า…. ไม่จริงนะคะ ไม่ว่าช่วงไหนของปี ทะเลอันดามันก็ยังคงสวยงาม รอการมาเยือนของทุกคนเสมอค่ะ … มีรูปมายืนยันด้วย

วันเสาร์ที่ผ่านมาก้อยมีเวลาว่างประมาณ 2 ชั่วโมง ก็เลยแว่บเอาเรือคายัคไปฝึกพายที่หาดราไวย์ ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 แล้วค่ะ มีความมั่นใจเพิ่มมากขึ้น หลังจากครั้งแรกที่ค่อนข้างทุลักทุเล ซึ่งครั้งแรกก้อยเอาเรือลงที่อ่าวยนค่ะ และก็ทดลองพายกลางทะเล เหนื่อยมาก ๆ ก็ลงเล่นน้ำกลางทะเลซะเลย…น้ำทะเลใสมากค่ะ และทะเลก็สงบมาก ๆ ยังกะพายเรือเล่นในสระส่วนตัวขนาดใหญ่ยังไงยังงั้นเลย ตอนลงจากเรือกลางทะเลก็ลงง่ายนะคะ แต่หลังจากเล่นน้ำหนำใจแล้ว ตอนกลับขึ้นเรือนี่สิ…ปัญหาใหญ่ค่ะ กว่าจะดึงตัวเองขึ้นเรือได้…วันรุ่งขึ้นเห็นผลทันตาค่ะ ส่วนที่กระแทกขอบเรือทั้งสีเขียวสีม่วง โชว์ความช้ำของเนื้อ….

สำหรับครั้งที่ 2 ก่อนจะออกทะเลก็สำรวจแล้วว่าไม่สามารถเอาเรือลงที่หาดในหานได้ เพราะคลื่นค่อนข้างแรง ก็เลยเลี่ยงมาที่หาดราไวย์แทน และเป็นความไม่รู้ประสาของก้อยเองแหละ ไม่รู้ว่าน้ำขึ้นหรือน้ำลง งานนี้ก็เลยต้องลากเรือลงทะเล ก็ไม่หนักมาก แค่ 30 กิโลเอง…ค่ะ

ตอนแรกก็ตั้งเป้าไว้ว่าเราจะพายไปที่เกาะแก้วพิสดาร ที่เห็นอยู่หน้าหาดราไวย์นั่นแหละค่ะ แต่หลังจากออกไปสักพักก็ต้องคิดใหม่ เพราะเจอคลื่นกลางทะเล และเกาะที่เห็นว่าใกล้ก็ไกลกว่าที่คิด ก็เลยวกกลับเข้าฝั่ง แต่พอกลับเข้าฝั่งมันก็รู้สึกยังไม่หนำใจ ลองออกไปอีกรอบดีกว่า…และครั้งนี้เราก็พายไปเรื่อย ๆ จนเกาะใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ … สุดท้ายเราก็มาถึงจุดหมายปลายทาง ใช้เวลาพายประมาณ 20 นาที ค่ะ

เกาะแก้วพิสดาร คือชื่อเรียกเกาะหน้าหาดราไวย์ที่ก้อยรู้จักค่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าถูกต้องหรือเปล่า วันที่ก้อยไปถึงเกาะ ไม่มีใครเลยค่ะ แต่สุดมุมเกาะอีกด้านเราเห็นว่ามีสิ่งก่อสร้าง แต่ก็ไม่ได้เดินไปสำรวจ เพราะเหนื่อยกับการพายเรือ และไม่มั่นใจในสภาพอากาศ ก็เลยใช้เวลาสำรวจบริเวณใกล้ ๆ และนั่งพักพอหายเหนื่อย…ก่อนจะพายกลับเข้าฝั่ง พอใกล้เข้ามาก็เห็นว่ากังหันลมที่แหลมพรหมเทพที่ก่อนจะไปเราเห็นว่ากังหันไม่หมุนนั้น ตอนนี้กำลังหมุน….

ความสุขเล็ก ๆ ของก้อยคือการได้หลุดออกไปจากชีวิตประจำวัน…คุณล่ะคะ