การชกมวยกับการออกกำลังกาย

มาตามสัญญา….ค่ะ

เอาภาพมาให้ชมเป็นน้ำจิ้มนะคะ

การฝึกซ้อมมวยไทยไชยา ก็เหมือน ๆ กับการออกกำลังกายค่ะ อาจจะหนักกว่าการออกกำลังกายโดยทั่วไปด้วยซ้ำ เพราะผู้ฝึกจะต้องฝึกท่าทางต่าง ๆ เพื่อความแข็งแรกของกล้ามเนื้อ กว่าจะเป็นนักมวยต้องใช้เวลานานค่ะ และต้องใช้ “ใจ” ด้วยค่ะ

เพราะฉะนั้นการสอนมวยไทยไชยา ของสุโขสปา จะเน้นไปที่การสอนเพื่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อค่ะ ผู้เรียนจะเริ่มฝึกตั้งแต่การปั้นหมัด  การปัด การป้อง ฯลฯ คนที่เริ่มฝึกใหม่ ๆ บางคนอาจจะปวดแขนไปทั้งอาทิตย์เลยก็ได้ สำหรับคนที่ไม่เคยออกกำลังแขนเลยในชีวิตนี้ แต่หลังจากฝึกประจำสม่ำเสมอ ท้องแขนที่เคยหย่อนยานจะกระชับปึ๋งปั๋งจนคุณต้องแปลกใจเลยค่ะ

ช่วงนี้ไข้หวัดใหญ่ 2009 กำลังแพร่ระบาดอย่างรวดเร็ว วิธีการป้องกันเชื้อไวรัสที่ได้ผลชะงัดวิธีการหนึ่งก็คือ การออกกำลังกาย ค่ะ ก้อยก็นำมาเสนอหลาย ๆ ตัวเลือกนะคะ เผื่อว่าจะชอบแบบไหน สำหรับก้อยแล้วอะไรก็ได้ค่ะ ที่เป็นการออกกำลังกาย จะวิ่ง ปั่นจักรยาน ว่ายน้ำ ตีแบด ฯลฯ แต่ถ้าสนใจมวยไทยไชยา ก็ติดต่อมาที่สุโขสปาได้เลยค่ะ … ชักชวนกันมาออกกำลังกายเพื่อสุขภาพที่ดีของทุกคนค่ะ

ท่าประทับใจ

ในเดือนกรกฏาคม สุโขสปามีแขกมาเยือนบ่อยมากค่ะ พวกเราก็เลยสนุกสนานกับการต้อนรับแขกบ้านแขกเมือง เป็นหน้าเป็นตาของจังหวัด และเปี่ยมด้วยไมตรีจิตของคนไทยค่ะ ก็พยายามเป็นเจ้าบ้านที่ดีอ่ะนะคะ… ทำได้ดีแค่ไหนก็ต้องถามจากผู้มาเยือนค่ะ …

ก้อยมีโอกาสได้เฝ้าดูการถ่ายภาพโยคะของคุณวินนี่ โอ  (Winnie Ho) ซึ่งเป็นดารานักแสดงของไต้หวัน ที่เรียนโยตะมา 2 ปีแล้วค่ะ เห็นบรรยากาศของสุโขก็เลยอดใจไม่ไหว ต้องมาโพสท่าให้บรรดาตากล้องจับภาพ ซึ่งนายมด แห่งสุโขสปา ก็เก็บภาพสวย ๆ มาเยอะเลยค่ะ และท่าที่เห็นด้านบนคือท่าที่ก้อยประทับใจมาก และแอบใฝ่ฝันว่าอยากทำได้แบบนี้จังเลย….

ส่วนท่านี้ชอบการโพสของเธอมากค่ะ ดูจากท่าแล้วก็เหมือนว่าจะง่าย ๆ ใช่มั้ยคะ แต่คุณวินนี่ เธอโพสท่านี้ให้ตากล้องถ่ายแบบนิ่ง ๆ เลยอ่ะค่ะ แถมมาด้วยรอยยิ้มหวานบาดใจจังเลย…ไม่รู้ว่าบรรดาตากล้องทั้งหลายมีหวั่นไหวบ้างรึป่าวนะคะ ก้อยเป็นผู้หญิงด้วยกันดูแล้วยังชอบเลยค่ะ

คุณวินนี่เธอมีความเป็นกันเอง และมีความเป็นมืออาชีพด้านโยคะมากทีเดียวค่ะ เพราะหลังจากโพสท่าเรียบร้อยแล้วเธอก็ลงไปร่วมฝึกโยคะพร้อมกับเพื่อน ๆ และช่วยครูสอนเพื่อน ๆ ของเธอด้วยค่ะ โดยการแปลจากภาษาอังกฤษ เป็นภาษาจีน เพื่อให้เข้าใจง่ายและเข้าถึงความสำคัญของแต่ละท่า

เห็นแล้วก็แอบอิจฉาเล็ก ๆ ค่ะ เมื่อไหร่ก้อยจะมีโอกาสทำท่าต่าง ๆ เหล่านี้ได้สมบูรณ์ พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าก็ไม่รู้…เฮ้อ…ตอนนี้กว่าจะทำได้แต่ละท่า หน้าตาเหยเกดูไม่จืดเลยค่ะ แถมด้วยเสียงครวญครางอีกต่างหาก…อิอิอิ

นำภาพสวย ๆ ภาพประทับใจมาฝากทุกคน เพื่อเป็นอีกหนึ่งทางเลือกของการออกกำลังกายค่ะ ซึ่งโยคะ นอกจากเป็นการออกกำลังกายที่แสนสะดวกสบาย เพราะอาศัยอุปกรณ์แค่เสื่อผืนเดียวแล้ว ยังเป็นการเข้าถึงภาวะของจิตใจ และสมาธิอีกด้วยค่ะ เพราะความสำคัญไม่ใช่อยู่แค่ท่าทาง แต่อยู่ที่ความสอดคล้อง ความกลมกลืนของท่า และความจดจ่ออยู่กับท่า ณ ขณะนั้น ซึ่งก้อยมองว่าเป็นการฝึกสมาธิที่ดีมาก ๆ ค่ะ

สำหรับใคร ๆ ที่กำลังมองหาศาลาฝึกโยคะ ถ้ามีโอกาสแวะเวียนมาที่ภูเก็ต ก็เข้ามาติดต่อสอบถาม หรือพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้นะคะ

ลาโง่…ไม่ลาสิโง่

จำไม่ได้แล้วค่ะว่าเคยนำเรื่องลามาให้อ่านกันรึยัง เพราะบทความนี้จะมีการ Mail กันมาค่อนข้างบ่อย ซึ่งที่ผ่านมาก้อยก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ผ่านมาก็ผ่านไป แต่วันนี้มาอ่านอีกครั้งและรู้สึกว่าช่วงนี้ชีพจรไม่ลงเท้าเอาซะเลย ไม่ได้ไปไหนไกล ๆ หลายเดือนแล้วล่ะ…ใครที่ไม่เคยอ่านก็ลองอ่านดูนะคะ เผื่อจะจุดประกายสนับสนุนการท่องเที่ยวไทย อิอิอิ

ลาโง่ตัวหนึ่งกินหญ้าอยู่ที่ชายป่า ได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้องเพลงเพราะ
ลาอยากร้องเพลงเพราะอย่างจิ้งหรีดบ้าง จึงถามจิ้งหรีดว่ากินอะไร จึงร้องเพลงเพราะ ?
จิ้งหรีดตอบว่ากินน้ำค้าง เสียงจึงเพราะ
ลาจึงเลิกกินหญ้าและกินแต่น้ำค้าง ไม่ช้า ลาโง่นั้นก็ตาย
เพราะลาเป็นสัตว์กินหญ้า เมื่อเลิกกินหญ้า ไม่ช้าก็ตาย
………..

พนักงานของบริษัทท่องเที่ยวแห่งหนึ่งทำงานด้านเอกสารมาห้าปี
มีความใฝ่ฝันที่อยากจะได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นพนักงานระดับหัวหน้างานหรือเป็นมัคคุเทศก์
ด้วยความที่ได้รับการอบรมมาว่าคนเราต้องขยัน อดทน ตั้งใจทำงาน ไม่ลางานเลยได้ยิ่งดี ก็จะได้ดีในหน้าที่การงาน
ตั้งแต่เริ่มทำงานวันแรก พนักงานคนนั้นก็ตั้งใจทำงานมาตลอดห้าปี
ไม่เคยลากิจ ลาป่วย หรือลาพักร้อนแม้แต่วันเดียว
มีอยู่บ้างเหมือนกันที่พนักงานคนนั้นตั้งใจจะลาพักร้อนไปเที่ยวกับเพื่อนๆ บ้างในช่วงปีแรกๆ แต่ว่ามักจะได้รับการตอบปฏิเสธจากหัวหน้างานซึ่งให้เหตุผลว่าช่วงวันหยุดนี้งานเยอะมากเลยนะ คุณอยู่ช่วยหน่อยเถอะนะ เก็บเงินโอทีไปเที่ยวทีหลังก็ได้
ถ้าคุณขยันอย่างนี้นะ ปีหน้าอาจจะได้เลื่อนตำแหน่ง  ได้โบนัสพิเศษ
ห้าปีมาแล้วที่พนักงานคนนี้ขยันทำงานมาตลอด แต่ไม่เคยลาพักร้อนไปเที่ยวไหนเลย

แล้วความฝันก็เป็นจริงขึ้นมา ปีนี้ทางบริษัทต้องการมัคคุเทศก์ผู้ช่วยเพิ่มอีก 3-4 คนโดยจะเลือกจากพนักงานภายในที่มีศักยภาพ
คำถามในการสัมภาษณ์เพื่อคัดเลือกก็คือ
คุณเคยไปเที่ยวที่ไหนมาบ้าง ?
คุณเคยมีประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นในการท่องเที่ยวบ้างหรือเปล่า ?
( เงียบ) ………

ดูเหมือนลา และพนักงานคนนี้มีอะไรที่คล้ายกันอยู่ในบางมุม คุณว่ามั้ย …

คุณอาจจะเป็นคนขยันทำงาน ซึ่งจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม มันก็เป็นสิ่งดี
แต่อย่าลืมว่า ชีวิตไม่ได้มีด้านเดียว และชีวิตไม่ได้มีเวลานานสักเท่าใด
ชีวิตที่ขาดประสบการณ์ด้านอื่นๆ เป็นชีวิตที่ไม่สมบูรณ์หรอกครับ
คุณอาจจะอยากเก็บเงินไปเที่ยวตอนแก่ แล้วคุณจะแน่ใจได้หรือว่าคุณจะไม่เป็นอะไรไปก่อนแก่

และจงระลึกไว้ว่า ใช่ว่าคุณไม่อยู่

ที่บริษัทจะอยู่ไม่ได้ เพราะคนอื่นก็

สามารถทำงานแทนคุณได้เหมือน

กัน…..

ลาพักร้อนบ้างเถอะค่ะ จะใช้ลากิจ ลาป่วยบ้างก็ไม่ว่ากัน ( ใครจะรู้)
ปีหนึ่งสักสองสามครั้ง ไปไหนก็ได้ค่ะ ไปในที่ๆ คุณยังไม่เคยไป
ไม่ต้องรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเมื่อคุณต้องเขียนใบลาบ่อยๆ
ไม่ต้องกลัวว่าเจ้านายจะไม่พอใจ หรือไม่อนุมัติ เพราะคุณมีสิทธิ์
ไม่ต้องรู้สึกผิด ถ้าในเวลางานคุณได้ทำเต็มร้อยแล้ว
ไม่ต้องห่วงว่าการหยุดของคุณจะมีผลต่อการประเมิน   ผลงานต่างหากที่เป็นตัววัด
จงห่วงแค่ว่า คุณมีชีวิตแล้ว คุณมีชีวาหรือยัง
จงใช้ชีวิตที่มีให้คุ้มค่า ดูอย่างเจ้าลาโง่สิคะ อย่างน้อยมันยังได้เดินเที่ยวในป่ากว้างก่อนตาย
แล้วคุณจะจับเจ่าอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมทั้งปีทั้งชาติหรือคะ
ไม่ลา…สิโง่ คุณว่ามั้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

พิธีไหว้ครู

เมื่อวานคือวันพฤหัสบดีค่ะ ซึ่งเราถือว่าเป็นวันครู วันที่เหมาะสำหรับการทำพิธีต่าง ๆ ทางสุโขสปาก็เลยจัดพิธีไหว้ครูขึ้นในวันพฤหัสบดีที่ 23 กรกฏาคม เจ้าค่ะ เพื่อความเป็นศิริมงคล และเป็นขวัญ + กำลังใจ ให้กับพนักงาน และผู้ปฏิบัติงาน

อาชีพของพนักงานสปา มีการร่ำเรียนสืบทอดกันมา และมีครูเป็นผู้อบรมสั่งสอน ดังนั้น การไหว้ครูของพนักงาน Therapist จึงเป็นเรื่องที่พนักงานทุกคนให้ความสำคัญมาก ซึ่งงานนี้เราก็ได้รับความร่วมมือร่วมใจจากพนักงานทุกคน สละเวลาช่วยกันทำบายศรี ซึ่งรวม ๆ แล้วต้องทำประมาณ 24-26 บายศรี แน่ะค่ะ

บรรยากาศที่สุโขสปาเมื่อวานนี้ นอกจากเย็นชุ่มฉ่ำด้วยสายฝนแล้วก็อวลไปด้วยกลิ่นธูป และเครื่องหอมต่าง ๆ ที่จัดบูชาครู เรียกว่าจัดกันอย่างปราณีต เพื่อให้ถูกต้องตามพิธีการอย่างที่สุดค่ะ ใครที่เคยจัดเตรียมพิธีการไหว้ครูคงจะทราบดีว่าต้องสรรหาอะไรบ้าง ส่วนใหญ่ก้จะเน้นที่ผลไม้ และขนมหวาน โดยเฉพาะของที่ชื่อเป็นมงคล ไม่ว่าจะเป็นทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง ถ้วยฟู ฯลฯ ผลไม้ก็สารพัด ว่ากันตั้งแต่อ้อย มะพร้าว ส้ม ฟักทอง ฯลฯ แต่ที่ก้อยมาทราบหลังจากเสร็จงานแล้วคือเรื่องของดอกไม้ ก้อยเพิ่งรู้นะเนี่ย ว่า HR. Manager คนงาม คมขำ ไม่รู้จักดอกไม้ 7 สี อิอิอิ เที่ยวได้ถามหาดอกไม้ 7 สี กับทางแม่บ้าน และคนอื่น ๆ (งานนี้ทาง HR. รับผิดชอบเรื่องการจัดเตรียมของทั้งหมดค่ะ) … ไม่รู้ว่าตอนนี้หายมึนกับการตามหาดอกไม้ 7 สี รึยัง อิอิอิ

บรรยากาศช่วงพิธีกรรมค่ะ จัดที่โถงกลางของ Lobby ต้อนรับเจ้าค่ะ พนักงาน Therapist มาร่วมพิธีกันอย่างพร้อมเพรียงมากค่ะ แม้ว่าฝนจะตกแต่ทุกคนก็เดินทางมากันตั้งแต่ 7 โมงเช้า

ภาพนี้เป็นภาพบรรยากาศหลังเสร็จพิธีค่ะ เป็นช่วงที่ทุกคนรอคอย ไข่ต้มที่ยอดบายศรี , ผลไม้ หรือ ขนม ที่ผู้ร่วมพิธีจะแบ่งปันกันรับประทาน ตามความชอบและความเชื่อส่วนบุคคล ค่ะ

ใช้เวลาไม่นานทุกคนก็ช่วยกันคนละไม้คนละมือ เก็บกวาดเรียบร้อย และพกพากำลังใจ ความเชื่อมั่น ไปปฎิบัติงาน …

ลูกหมูถามพ่อ

ลูกหมู ‘ป่าป๊าถ้ามีตังค์ตกอยู่ 5 บาท กับ 10 บาท ป่าป๊าจะเก็บเหรียญไหน’
พ่อหมู ‘ก็เก็บ 10 บาทซิ’
ลูกหมู ‘ป่าป๊าโง่จัง ทำไมถึงไม่เก็บทั้ง 2 เหรียญล่ะ’

ลูกหมู ‘ป่าป๊า เมื่อ 3 เดือนก่อน มีคนมาทวงหนี้
ป่าป๊าบอกไม่มีตังค์ เดือนก่อนป่าป๊าก็บอกไม่มีอีก เพราะอะไรครับ’
พ่อหมู ‘คนเราพูดคำไหนก็ต้องเป็นคำนั้นนะลูก’

ลูกหมู ‘ป่าป๊า ทำไมบ้านคนอื่นเขาใหญ่ แต่ทำไมบ้านเราถึงเล็ก’
พ่อหมู ‘เพราะป่าป๊าไม่ค่อยมีตังค์’
ลูกหมู ‘แล้วทำยังไง เราถึงจะมีบ้านใหญ่ๆ ล่ะครับ’
พ่อหมู ‘หนูก็ต้องตั้งใจเรียนหนังสือ พอโตขึ้นก็ทำงานได้เงินเยอะๆ ซื้อบ้านหลังใหญ่ๆ’
ลูกหมู ‘แล้วทำไมตอนเด็กๆ ป่าป๊าถึงไม่ตั้งใจเรียนหนังสือ’

Lady Holidays

วันนี้เป็นวันแรกที่เริ่มเข้าคลาสโยคะอีกครั้งค่ะ หลังจากห่างหายไปนาน ประมาณ 2 อาทิตย์แน่ะ เพราะก้อยหยุดช่วง Lady Holidays และก็ต่อด้วย Lazy Holidays ก็เลยกินเวลานานไปนิดนึง…และก็เล่น ๆ หยุด ๆ รู้ตัวเลยค่ะว่าความสมบูรณ์ของท่าที่เคยทำได้ กลายเป็นท่าที่ยากไปซะแล้ว…เฮ้อ ต้องเรียกกำลังใจกลับมาเร็ว ๆ ซะแล้ว

ไม่รู้ว่าคนอื่น ๆ ที่เล่นโยคะจะขี้เกียจเหมือนก้อยรึป่าวนะ … แต่ไม่อยากจะบอกเลยว่าในความขี้เกียจ ก้อยก็มีความอยากจะมาเรียนซ่อนอยู่นะคะ แต่มันซ่อนอยู่ลึก ๆ อ่ะค่ะ อยากจะให้สัญญากับตัวเอง ว่าจะมาเล่นทุกวัน แต่ก็รู้ตัวเองดีว่าเป็นเรื่องยากมาก ๆ ค่ะ

ตอนนี้กิจกรรมเพื่อสุขภาพที่สุโขสปามีให้เลือกมากมายค่ะ ตอนเช้าก็มีโยคะ ตอนเย็นก็มีมวยไทยไชยา กับ แอโรบิคในน้ำ ให้เลือกตามความชอบ แต่เป็นความชอบที่โดนบังคับนิด ๆ ค่ะ ก็เจ้านายอ่ะดิ ระบุมาเลยว่าในเดือน ก.ค. ต้องลงแอโรบิคในน้ำอย่างน้อย 8 ครั้ง ถ้าใครลงไม่ถึง 8 ครั้ง ต้องจ่ายเงินครั้งละ 200.-บาทแน่ะ ก้อยก็ลุ้นสุดชีวิตว่าจะครบรึป่าว มาถึงวันนี้ก้อยลงไปแล้ว 5 ครั้งค่ะ เหลืออีก 3 ครั้ง … สู้ ๆ ๆ อีกไม่กี่วันก็จะถึงช่วง Lady Holidays อีกแล้ว อิอิอิ แน่นอนว่าต้องตามด้วย Lazy Holidays  พอดีพอร้าย Lazy Holidays อาจจะมาก่อนก็ได้ค่ะ … ว่าแล้ววันนี้เตรียมตัวลงสระดีกว่า

มวยไทยไชยา

มาแล้วค่ะ….หลังจากหายไปนาน มัวไปซุ่มซ้อมวิทยายุทธ์ …. อิอิอิ ล้อเล่นนะคะ

ช่วงนี้วุ่นกับงานค่ะ เลยไม่ค่อยมีเวลามาติดตามหน้าบล็อคสักเท่าไหร่ แต่ตอนนี้มีข่าวคราวมา Update ก็เลยอดใจไม่ไหวต้องนำมาบอกกล่าวให้ทุกคนได้ทราบทั่วกันค่ะ … มีเรื่องดีดี ก็อยากนำมาแบ่งปันค่ะ

ไม่ใช่ว่าเป็นงานของตัวเองแล้วนำมาโปรโมทนะคะ ถ้าก้อยเจอเรื่องนี้ที่อื่น ๆ ก็นำมาเสนอเช่นกันค่ะ เพราะเป็นเรื่องที่น่าสนใจ และน่าเรียนรู้มาก ๆ

การเรียนมวย ไม่ใช่เรื่องของผู้ชายโดยเฉพาะนะคะ เป็นเรื่องที่ผู้หญิงควรให้ความสนใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะเกี่ยวกับสวัสดิภาพและความปลอดภัยของตัวเราเองค่ะ เราเรียนเพื่อให้รู้เท่าทัน รู้ทางหนีทีไล่ ไม่ใช่เรียนเพื่อทะเลาะวิวาท หรือไปทำร้ายร่างกายใครนะคะ ซึ่งก่อนที่จะสอน คุณครูก็จะมีการสอนสั่งให้ผู้เรียนมีความเข้าใจตรงนี้ชัดเจนก่อนค่ะ ถ้าส่อแววว่าเรียนเพื่อเป็นอันธพาลครูจะไม่สอนเด็ดขาดค่ะ

ก้อยเองก็กำลังลังเลว่าจะเริ่มเรียนเมื่อไหร่ดี…เพราะครูรับรองแข็งขันเหลือเกินว่า ถ้าก้อยลงซ้อม ฝึกเตะเป้าสัก 1 อาทิตย์ รับรองว่าหน้าท้องยุบแน่นอน…อันนี้น่าสนใจ ใช่มั้ยคะ แต่ที่ยังลังเลเพราะว่าเสียดาย…ก็อุตส่าห์สรรหาของอร่อยมาบำรุงบำเรอ เลี้ยงพุงมาตั้งนาน พอมีคนมาบอกว่าจะช่วยกำจัดให้อย่างจริงจัง มันก็…นะ ขอเวลาทำใจนิดนึง อิอิอิ

แบบสวย ๆ นั่น…ไม่ใช่ก้อยนะคะ ไม่ต้องตกใจ  อิอิอิ … แค่นี้ก่อนดีกว่า ขอเวลารวบรวมข้อมูลที่กระจัดกระจาย ให้เข้าที่เข้าทางก่อนนะคะ แล้วจะมาโฆษณาสรรพคุณของการเรียนมวยต่อ…

ถวายเทียนพรรษา

อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเข้าพรรษาแล้ว…หลาย ๆ คนได้วันหยุดยาวด้วย น่าอิจฉาจังเลย ก้อยได้หยุดวันพุธวันเดียวเองค่ะ ก็เลยถือโอกาสใช้วันหยุดล่วงหน้าไปถวายเทียนพรรษาที่วัดใกล้บ้าน…ค่ะ

ปีนี้เศรษฐกิจส่วนตัวไม่ค่อยดีค่ะ ก็เลยไม่มีการวางแผนมากนัก ค่าน้ำมันก็แพงขึ้นทุกวัน เฮ้อ…ก้อยเลยตัดอกตัดใจไม่ไปไกล ทำตามกำลังทรัพย์และกำลังศรัทธา ไม่ให้ตัวเองต้องเดือดร้อนจากการทำบุญ

พูดถึงการทำบุญแล้ว ส่วนมากก้อยจะทำตามเทศกาล และตามความสะดวกส่วนบุคคล 1 ปี เข้าวัดนับครั้งได้ค่ะ แต่ไม่รู้ทำไมเวลาไปเที่ยวต่างจังหวัด สถานที่เที่ยวกลับกลายเป็นวัดไปได้

วัดพระทอง หรือวัดพระผุด เป็นวัดที่ก้อยมักจะเลือกมาทำบุญมากกว่าวัดอื่น ๆ ในภูเก็ต ไม่ใช่เพราะใกล้บ้าน แต่เพราะเป็นวัดที่สะอาด ร่มรื่น และมีพระตลอดเวลา บางวัดก้อยต้องเดินหาพระจนทั่ววัด บางครั้งก็หาไม่เจอ ต้องหาวัดใหม่ เสียเวลา เสียความตั้งใจ ถ้าตัดเรื่องอะไรต่อมิอะไรที่หลาย ๆ คนเห็นว่าไม่เหมาะสม เช่น ดูเป็นธุรกิจมากเกินไป ฯลฯ ก้อยว่าวัดพระทองเป็นวัดที่สะดวกสำหรับการทำบุญมากที่สุดวัดหนึ่งค่ะ

ออกจากวัดมีเวลานิดหน่อยก้อยก็อดไม่ได้ที่จะแวะเวียนชมธรรมชาติรอบ ๆ ตัว เพื่อชาร์จพลังให้กับตัวเอง มีกำลังมากพอที่จะกลับไปต่อสู้กับโลก…

ดูแลคนอื่น ๆ ดูแลคนรอบข้าง แต่อย่าลืมที่จะดูแลตัวเองกันมาก ๆ นะคะ เพื่อจะได้มีกำลังมากพอที่จะดูแลคนอื่น ๆและคนที่เรารักไปอีกนานแสนนานค่ะ…ว่าแต่…วันเข้าพรรษาปีนี้คุณทำอะไรดีดีเพื่อตัวคุณเองรึยังคะ…

ราตรีนี้สีแดงจ้า

มา update ภาพงาน Phuket Fashion Week 2009 กันต่อค่ะ แม้ว่างานจะจบไปเรียบร้อยแล้ว…ก้อยกับน้อง ๆ ได้ใบสั่งให้ไปร่วมงานในวันเปิดงาน ซึ่งจัดที่โรงแรมค่ะ มีงานเลี้ยงเล็ก ๆ แต่ดูหรู จากการตกแต่งสถานที่ และหน้าตาของอาหารค่ะ 

ดูจากหน้าตาอาหารแล้ว ต้องขอการันตีว่ารสชาติไม่ด้อยไปกว่าหน้าตาเลยค่ะ

โดยเฉพาะบลูเบอรี่เค้ก ที่นุ่มลิ้นมาก ๆ ๆ ๆ น้องออมติดใจจนต้องขอมาชิมเพิ่ม อิอิอิ ซึ่งได้รับการสนองตอบอย่างรวดเร็วทันใจ

พร้อมของว่างแสนอร่อย ต้องขอขอบคุณเชฟสุดหล่อที่อำนวยความสะดวกให้มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

Theme ของวันนี้คือสีแดงค่ะ ไม่ต้องตกใจนะคะว่าจะมีการรวมตัวเรียกร้องอะไร… เสร็จเรียบร้อยจากกิจกรรมชิมอาหารและขนมหวาน และการเปิดงานเรียบร้อย เราก็ย้ายตัวเองไปที่เวทีน้ำพุ ที่ศูนย์การค้าจังซีลอนกันค่ะ ซึ่งเหล่าบรรดานายแบบ นางแบบ พร้อมแล้วที่จะเฉิดฉายบนเวทีน้ำพุ ซึ่งภาพที่ปรากฏก็สวยงามตระการตาค่ะ แต่ก้อยดูได้ไม่นานก็ง่วงแล้วล่ะค่ะ น้อง ๆ อีก 2 คน ก็ไม่ว่าอะไร มาด้วยกัน กลับด้วยกัน ลูกสุพรรณ ….