เวลาที่หายไป

ก้อยห่างหายจากการเข้ามาใน Blog นานพอสมควร…เพราะเป็นช่วงจิตตกค่ะ ตอนนี้จัดการเรื่องส่วนตัวที่ทำให้จิตตกเรียบร้อยแล้ว แต่ก็ต้องมาวิตกกับสถานการณ์บ้านเมืองในปัจจุบันอีก..มันเป็นอะไรที่แย่มาก ๆ สำหรับประชาชนคนเดินดิน กินข้าวแกง ที่ได้แต่มองและรับรู้ข่าวสารผ่านสื่อต่าง ๆ

ที่พูดแบบนี้ไม่ได้หมายความว่าก้อยอยากอยู่ในกรุงเทพฯ นะคะ สำหรับคนอื่น ๆ ก้อยไม่ทราบ แต่ส่วนตัวก้อยเองแล้วสงสารคุณลุง คุณป้า คุณน้า คุณอา ที่ใส่เสื้อแดงไปร่วมชุมนุมที่สุด สงสารในความไม่รู้ประสา ไม่รู้ผิด ไม่รู้ถูก ไม่มีความคิดเป็นของตนเอง หรือบางคนก็เป็นประเภทเห็นผิดเป็นชอบ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะตาสว่างกันสักที

เกิดมาก้อยก็ไม่ได้ทำประโยชน์อะไรมากมาย แต่ก้อยมั่นใจว่าก้อยไม่ได้ทำร้ายแผ่นดินเกิด ไม่ทำร้ายคนไทยด้วยกันเอง อย่างที่หลาย ๆ คนกำลังทำอยู่ ณ ขณะนี้ ซึ่งก้อยก็ไม่รู้ว่าเค้าทำไปเพื่ออะไร เพราะสารพัดเหตุผลที่ยกมาอ้าง ฟังแล้วก็วกไปวนมา สุดท้ายก็เพื่อให้คนคนนึงได้มีแผ่นดินกลบหน้า…รึป่าว

คนทำผิด คนโกง คนขายชาติ กลายเป็นคนที่ควรได้รับการให้อภัย..เช่นนั้นเหรอ

ป้ายกำกับ: คนขายชาติ, คนโกง, จิตตก, ตาสว่าง, เวลาที่หายไป