วันเวลาหลังการผ่าตัดมดลูก (วันที่ 16 มิ.ย.)

วันนี้ไม่มีคุณพยาบาลมาช่วยเช็ดตัว และก้อยก็รู้สึกปวดจนไม่อยากทำอะไร ก็เลยนอนนิ่ง ๆ ลุกไปห้องน้ำบ้างตามอาการปวด อาหารที่โรงพยาบาลจัดให้ก็เป็นอาหารอ่อน ๆ ซึ่งตอนนี้ก้อยไม่ค่อยมีความรู้สึกอยากอาหารสักเท่าไหร่ กินได้นิดเดียวเอง…กลัวผอมจังเลย อิอิอิ

วันนี้ก้อยพอจะคุยรู้เรื่องแล้วก็เลยถามคุณหมอเรื่องมดลูกที่ตัดออกมาว่าใหญ่ขนาดไหน คุณหมอบอกว่าขนาดประมาณคนท้อง 4 เดือน (แล้วมันขนาดไหนหว่า….) และผลชิ้นเนื้อต้องรอประมาณ 2 อาทิตย์ ถ้าก้อยไม่มีอาการแทรกซ้อนพรุ่งนี้ก็กลับบ้านได้ เพราะดูจากวันนี้ก้อยก็แข็งแรง และสดชื่นมากแล้ว แต่ท้องที่บวมยังไม่ยุบเลยอ่ะค่ะ

วันนี้ได้คุยโทรศัพท์กับหมออ้นด้วย ทำให้รู้ว่าการผ่าตัดของก้อยมีความเสี่ยงมากเหมือนกัน ถ้าหากว่าเสียเลือดมากกว่านี้ หรือคุณหมอให้เลือดไม่ทันก้อยอาจจะช็อคได้ และมดลูกของก้อยก็มีลักษณะที่เรียกว่าเนื้อเยื่อมีการเจริญเติบโตนอกมดลูก ส่วนของก้อนเนื้อก็โตในชั้นกล้ามเนื้อของมดลูก ไม่ใช่โตในส่วนของเยื่อบุมดลูก…ศัพท์ทางการแพทย์เข้าใจยากจังเลย ก้อยสามารถทำความเข้าใจได้ประมาณนี้แหละค่ะ ส่วนของแผลผ่าตัดต้องดูแลไม่ให้ถูกน้ำประมาณ 1 อาทิตย์ ซึ่งคุณหมอบอกว่าคุณหมอใช้ไหมละลายเย็บให้ แต่แผลข้างในนี่ซี…เรื่องใหญ่

ทั้งคุณหมอที่ผ่าตัดและหมออ้น ย้ำทุกครั้งที่คุยว่าก้อยเพิ่งผ่านการผ่าตัดใหญ่มานะคะ ใจเย็น ๆ บำรุงร่างกายให้แข็งแรง ทานอาหารที่มีประโยชน์ พักผ่อนมาก ๆ ห้ามยกของหนัก ห้ามออกกำลังกาย ซึ่งตอนนี้ก้อยเองก็ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะทำอะไรไหว อยากจะนอนพักเฉย ๆ ให้ร่างกายได้พักผ่อนและมีเวลาในการเยียวยาตัวเอง

แผลผ่าตัดอยู่ต่ำกว่าสะดือประมาณ 10 ซ.ม. คุณหมอปิดแผลด้วยพลาสเตอร์กันน้ำอย่าแน่นหนามาก เพราะจะได้ช่วยประคองแผลไว้ไม่ให้ปริแตก ก่อนนี้ทั้งคุณหมอและคุณพยาบาลถามว่าก้อยมีเลือดออกบ้างมั้ย ตั้งแต่วันแรกที่ออกจากห้องผ่าตัด ซึ่งคำตอบคือ ไม่มีค่ะ แต่ตอนเย็นของวันนี้ก้อยก็เห็นว่ามีเลือดออกจากช่องคลอด เป็นเลือดสด ๆ สีจาง ๆ แต่ออกมาไม่มาก ก้อยแจ้งพยาบาลที่เข้ามาวัดความดันทราบ คุณพยาบาลก็บอกว่าไม่มีอะไรค่ะ เป็นเลือดที่ตกค้างข้างใน…น่ากลัวจัง

วันนี้อาการก้อยดีขึ้นมาก เดินได้คล่องพอสมควร พรุ่งนี้คงกลับบ้านได้แน่นอนค่ะ… ขอบคุณสำหรับทุก ๆ กำลังใจนะคะ

ป้ายกำกับ: จับชีพจร, ผ่าตัด, ผ่าตัดมดลูก, รักษาตัว, วัดความดัน, ไหมละลาย