ศรัทธาของคน

วันนี้วันศุกร์ พรุ่งนี้ก็วันเสาร์ วันสุดท้ายของเทศกาลกินเจในปี 2553 ค่ะ

ก้อยคงไม่พูดถึงความเป็นมาหรือว่าอะไรกินได้กินไม่ได้ เพราะสายเกินไปที่จะพูดถึงแล้วค่ะ แต่ในความเป็นคนภูเก็ต ที่เห็นประเพณีนี้มานาน…นานมาก บางครั้งก็อดที่จะขำไม่ได้นะคะ ที่มีการปักป้ายเจที่กล้วยหอม กล้วยแขก ฯลฯ จนตัวเองก็ชักจะไม่แน่ใจว่าอะไรกินได้กินไม่ได้ … เวลาที่มีคนถามอ่ะค่ะ เพราะก้อยกินเจเป็นบางมื้อ เอาตามความสะดวกค่ะ ไม่ได้ ซีเรียสอะไร  เป็นแบบนี้มานานแล้วด้วย มีสัก 1 หรือ 2 ปีมังคะที่ก้อยกินครบ 9 วัน … เพื่อน ๆ ก็พูดนะว่าเป็นคนภูเก็ตทำไมไม่กินเจ อ้าวววววว มีกฏหมายข้อไหนระบุไว้นี่ … เป็นงั้นไป 5555

แต่สำหรับเรื่องขบวนแห่พระนี่..เป็นอะไรที่ชอบดูค่ะ ถ้ามีโอกาสนะคะ อย่างวันนี้เป็นขบวนแห่พระใกล้บ้าน ของอ้ามเต้กุ้น หรือศาลเจ้ากวนอู ที่นาบอน ก้อยก็บังคับตัวเองตื่นเช้านิดนึง เพื่อมาดูขบวนแห่ แม้ฝนจะตกปรอย ๆ ตลอดเวลา แต่ศรัทธามหาชนก็ยังเต็มเปี่ยมค่ะ รูปนี้กดชัตเตอร์แล้วก้อยก็ต้องวิ่งไปรับส้มจากม้าทรง เพราะเป็นเรื่องปกติที่ม้าทรงจะระบุว่าจะให้ใคร ซึ่งก็เป็นของไหว้ของแต่ละบ้านนั่นแหละค่ะ ..ก้อยแอบคิดคนเดียวว่าถ้าม้าทรงโยนทุเรียนมา ใครจะรับอ่ะ.. ถ้าเป็นส้ม แอ้ปเปิ้ล กล้วยหอม สาลี่ ลูกอม ทุกคนยังรับอย่างมีความสุข อิอิ

เก็บภาพได้นิดเดียวเอง…ฝนตกตลอดเลย แต่ทุกคนก็ร่วมในพิธีอย่างมีความสุขนะคะ เรื่องของความศรัทธาเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ เลย

ก้อยไม่แตะต้องศรัทธาของใครนะคะ เพียงแต่วูบหนึ่งของความคิดที่ก้อยรู้สึกว่า ถ้าเรายอมรับความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ เราจะรู้สึกตัวเบาสบาย และมีความสุขกับชีวิต ไม่มีความคิดร้าย ๆ

ดูรูปที่ก้อยเลือกมาดีกว่าค่ะ เผื่อใครยังลังเลว่าคืนวันเสาร์จะไปร่วมขบวนส่งพระดีมั้ยนะ…

อ้อ ข้อดีของวันฝนตกคือเศษประทัดไม่ปลิวว่อน และกลิ่นดินประสิวก็ไม่ฉุนจัด 5555

ป้ายกำกับ: กินเจ, ขบวนแห่, งานประเพณี, ถือศีลกินผัก, ม้าทรง, ศาลเจ้ากวนอู, ส่งพระ, อ้ามเต้กุ้น, เทศกาลกินเจ, เที่ยวภูเก็ต