ปีนี้ที่สุโขสปา ไม่ได้จัดงานลอยกระทงค่ะ แต่จัดงาน Staff Party ในวันเสาร์ที่ 20 พ.ย. แทน เพื่อให้พนักงานได้ร่วมสนุกและผ่อนคลาย หลังจากต้องทำงานหนัก…
พนักงานอาจจะผ่อนคลายนะคะ แต่คนเบื้องหลัง…หลังเดี้ยงไปเป็นแถวเลย
งานสนุกมากค่ะ แต่ก้อยไม่มีเวลาเก็บภาพเป็นเรื่องเป็นราว มันเหนี่อยจนไม่อยากถือกล้องอ่ะค่ะ ถ่ายมาประมาณ 20 รูป ดูได้แค่รูปเดียว อิอิ แต่รูปนี้รูปเดียวก็เห็นแล้วใช่มั้ยคะว่าสีสันของงานสดใสและสนุกสนานแค่ไหน
ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีโอกาสได้เรียนโยคะกับครูเคน…จริง ๆ นะคะ
งานนี้จะว่าดีใจก็พูดได้ไม่เต็มปากเต็มคำมากนัก รู้สึกปน ๆ กันระหว่างดีใจกับเหมือนถูกทำโทษกลาย ๆ ยังไงยังงั้นเลยค่ะ เวิร์กช็อปมีในวันที่ 16-18 พ.ย. 53 ที่ผ่านมา ก้อยรู้ตัวว่าต้องเข้าคลาสนี้ล่วงหน้าประมาณ 1 อาทิตย์เศษ ๆ ทั้ง ๆ ที่ก้อยไม่ได้ฝึกโยคะเลยไม่ต่ำกว่า 7-8 เดือน และก่อนหน้านี้ช่วงต้นปี 53 ฝึกเดือนละ 2-3 ครั้ง ความรู้สึกแรกคือช็อคค่ะ … ตูจะทำไงดีล่ะเนี่ย เจ็บตัวแน่นอนงานนี้…
ก้อยเจ็บตัว 1 อาทิตย์เต็ม ๆ กับการฝึกประมาณ 4 ครั้ง เพื่อฟื้นความจำ และกระตุ้นกล้ามเนื้อให้คุ้นเคยกับการยืด เหยียด อีกครั้ง ก่อนเข้าคลาสครูเคนทั้งโยคะและปราณายามะ ติด ๆ กัน 3 วัน …
การเข้าถึงศาสตร์ของโยคะ ต้องใช้มากกว่าความเข้าใจ ในความรู้สึกของก้อยเองนะ จะว่ายากมันก็ไม่ยากนะคะ แต่จะพูดว่าง่าย มันก็ไม่ใช่อีกนั่นแหละค่ะ ต้องคนที่เข้าใจและเข้าถึง จึงจะซึ้งในคุณค่า …
เวิร์กช็อปครั้งนี้ นอกจากได้ฝึกกับครูเคนแล้วยังได้ฝึกคลาสเดียวกับครูอุ้มและครูอเล็กซ์ด้วยค่ะ ครูอุ้มเป็นครูโยคะคนแรกของก้อยค่ะ เสียดายที่ไม่มีรูปครูอเล็กซ์ ก้อยชอบวิธีการสวดของครูอเล็กซ์มากเลย
หายไปนานเลย…ก็อย่างที่บอกนั่นแหละค่ะ ชีวิตมีแต่เรื่องวุ่น ๆ วุ่นทั้งกาย วุ่นทั้งใจ ชุลมุนซะจนไม่มีเวลาเป็นของตัวเองเลย…
จนเช้าวันหนึ่งที่ก้อยมีโอกาสได้มองรอบ ๆ บ้านในตอนเช้าก่อนออกจากบ้านไปทำงาน และเห็นว่าเจ้าดอกบัวตองเริ่มผลิบาน วันแรก ๆ ก็ 3-4 ดอก และวันต่อ ๆ มาก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้สวนหลังบ้านที่รกไปด้วยต้นหญ้า ดูสดชื่นมีชีวิตชีวาขึ้นมามากเลยค่ะ
ดอกบัวตองบาน เป็นสัญลักษณ์ว่าลมหนาวเริ่มมาเยือนใช่มั้ยคะ ก้อยจัดให้บัวตองเป็นดอกไม้ของเดือนพฤศจิกายนค่ะ … เอาดอกไม้จากสวนมาฝากทุกคนนะคะ
