คงไม่มีผู้หญิงคนไหนภูมิใจกับคำเปรียบเปรยว่าเป็นดอกไม้ริมทาง…เพราะดอกไม้ริมทางดูแล้วไม่มีค่า ไม่มีความหมาย ดาษดื่น ฯลฯ ไม่มีใครเก็บไปปักแจกัน ก้อยเข้าใจถูกมั้ยเนี่ย … บางคำ บางประโยค ก็คุ้นเคยซะจนหลงลืมความหมาย
ดอกไม้ริมทางวันนี้ มาจากริมทางปราสาทหินพนมรุ้งค่ะ อาจจะไม่สวยสำหรับคนอื่น แต่สำหรับก้อยแล้วถ้าขาดดอกไม้ริมทาง ความสวยงามของการเดินทางก็จะลดลงอย่างน่าเสียดาย ดอกไม้ริมทางทำให้ก้อยเดินช้าลง มีเวลาชื่นชมสายลม แสงแดด ท้องฟ้า ยอดหญ้า ฯลฯ เพิ่มมากขึ้น และบางครั้งก็ทำให้เรารู้จักเพื่อนใหม่ที่มองมุมเดียวกับเรา…
ป้ายกำกับ: การเดินทาง, ดอกหญ้า, ดอกไม้ริมทาง, ท่องเที่ยว, ปราสาทหิน, ปราสาทหินพนมรุ้ง, พนมรุ้ง, สายลม, เดินช้าลง, แสงแดด





มกราคม 21, 2011 ที่ 8:59 am |
ข้าพเจ้าว่า…ยังดีกว่ารถโดยสารริมทางน๊ะ…..ครับ
ดอกไม้ริมทาง..คือความงาม..รอบๆทางที่เราผ่านไป…แต่รถโดยสารริมทาง…มันจอดเสีย..
รอหาช่าง..มาซ่อม…แล้วยังโดนผู้โดยสารทอดทิ้งทั้งหมด….
ผมว่า..ถ่ายรูปสวยกว่าช่างภาพ..อสท.อีกครับ…
มกราคม 25, 2011 ที่ 5:12 pm |
เคยไปหรือยังภูเขาตาจอ ต.เหล อ.กะปง ไปดูทะเลหมอก 360องศา
มกราคม 28, 2011 ที่ 2:11 am |
ขอบคุณคุณแมนสรวงมากค่ะ สำหรับกำลังใจ…และมุมมองใหม่ ๆ
และต้องขอโทษด้วยนะคะที่ก้อยจำเป็นต้องตัดทอนข้อความบางส่วนออกไป