Yoga Holiday

และแล้วก้อยก็มีโอกาสสนิทสนมกับเสื่อโยคะอีกครั้ง อิอิ หลังจากห่างเหินกันไปนาน เพราะสภาพร่างกายหลังการผ่าตัดที่ต้องการเวลาสำหรับพักฟื้น และภาระหน้าที่การงานที่รัดตัว ตอนนี้พอจะสะสางได้บ้างแล้ว และผ่านการผ่าตัดมานานกว่า 6 เดือนแล้วด้วย

ครั้งก่อนก้อยก็ชิมลางกับครูเคน ฮาราคูมา ไปบ้างแล้ว และก็หยุดไปอีกเพราะจัดสรรเวลาไม่ลงตัว มาอาทิตย์นี้ก้อยก็เริ่มฝึกโยคะตั้งแต่วันจันทร์ เพื่อจะเข้าคลาสครูอุ้ม กับครูอเล็กซ์ ในวันศุกร์ – เสาร์ – อาทิตย์ ไม่อยากจะบอกเลยว่าปวดเมื่อยมากขนาดไหน…เฮ้อ !!

ผ่านไป 2 วันแล้วค่ะ เหลือวันพรุ่งนี้อีก 1 วัน ถ้ามีโอกาสจะเก็บภาพมาฝากค่ะ

ก้อยไม่ค่อยจะเต็มที่กับการฝึกสักเท่าไหร่ เพราะร่างกายไม่พร้อม ยังไม่ยืดหยุ่นเท่าที่ควรเพราะหยุดไปนานมาก และก็นอนดึกติด ๆ กัน ด้วย ร่างกายพักผ่อนไม่เพียงพอ คืนนี้ก็คงดึกอีก…

ใครที่สนใจจะฝึกจะมาวันพรุ่งนี้ก็ได้นะคะ คลาสเริ่ม 08.00 น. ที่สุโขสปา ภูเก็ต ค่ะ ไม่จำเป็นว่าต้องฝึกโยคะมาก่อนนะคะ มือใหม่หัดยืดก็ฝึกได้ค่ะ มีครูคอยช่วยตั้ง 2 คน .. สู้ ๆ ค่ะ

วันปลดแอก

อีกไม่กี่วันก้อยก็จะได้ใช้ชีวิตแบบเดิม ๆ แล้วนะ

ชีวิตช่วงนี้ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรหรอกค่ะ แต่เป็นช่วงที่ก้อยต้องทนกับหลาย ๆ สิ่ง หลาย ๆ อย่าง และ หลาย ๆ คน ถ้าไม่นับเรื่องที่ต้องทน…ฯลฯ ก้อยก็สนุกกับทุกเรื่องนะคะ สนุกกับการเรียนรู้เรื่องใหม่ ๆ ที่ไม่เคยรู้มาก่อน หรือบางเรื่องก็เป็นเรื่องที่ก้อยเคยมองข้าม ไม่เห็นความสำคัญ แต่พอได้สัมผัสอย่างใกล้ชิดก็ทำให้ก้อยเห็นถึงความสำคัญ และความจำเป็นที่บางครั้งเราต้องเติมเต็มกำลังใจให้กันบ้าง

ก้อยมีเรื่องของคนหลากหลายแบบที่แต่ละแบบก็สอนให้ก้อยรู้จักหันกลับมามองตัวเอง อย่ามัวแต่เพลินมองเห็นคนอื่น แต่ไม่เห็นว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้เรื่องบ้าง ซึ่งคนส่วนใหญ่จะมองเห็นแต่ข้อบกพร่องของคนอื่น เรื่องของตัวเองมองไม่เห็น ฮึ!

ก้อยอาจจะอยู่ในส่วนของฝ่ายบริหารฯมานานเกินไป มีความเคยชินกับการทำงานแบบเดิม ๆ พอลงมาคลุกคลีกับพนักงานระดับปฏิบัติการ บางครั้งก็มีปัญหาเรื่องการสื่อสาร ซึ่งบางครั้งเป็นเพราะน้อง ๆ สื่อสารกับก้อยไม่รู้เรื่อง และอีกหลาย ๆ ครั้ง ก้อยสื่อสารกับน้อง ๆ ไม่ได้เรื่อง อิอิ กว่าจะคุยกันเรื่องเดียวกัน คนอื่นอาจจะมองว่า มันจะทะเลาะกันทำไม แต่จริง ๆ แล้ว เรากำลังคุยกันค่ะ

มาถึงตอนนี้ คิด ๆ ไปก็สงสารน้อง ๆ นะคะ เพราะพวกเค้าพยายามให้ก้อยเข้าใจความยากของงานที่ต้องจัดการกับไฟ 3 เฟส … ก็ก้อยเพิ่งได้ยินว่าไฟมีเฟสด้วย รู้จักแต่โครงการเฟส 1 , เฟส 2 ฯลฯ ตอนนี้มีไฟ 2 เฟส ไฟ 3 เฟส ด้วย … กว่าจะคุยกันรู้เรื่อง ต้องอธิบายกันยาวเลยค่ะ แต่ใครอย่ามาถามก้อยนะว่าไฟ 3 เฟส คืออะไร…

จากเรื่องไฟก็มาเรื่องสี ก้อยจะรู้ได้ไงว่าสีน้ำมัน กับสีน้ำ ต่างกันตรงไหน และการนำมาใช้ก็ต่างกัน จำนวนครั้งที่ต้องทาสีทับอีกล่ะ…ระยะห่างของเวลาอีกล่ะ…ก็ที่ผ่านมาก้อยแค่รับรู้เรื่องการสั่งงาน แต่ไม่เคยลงไปดูในรายละเอียดตั้งแต่ 1 , 2 , 3 … นี่คะ

ยังค่ะ ยังไม่จบ ยังมีเรื่องตลก ๆ อีกมากมาย ที่ก้อยปล่อยไก่ทั้งเล้า เพราะความไม่รู้ ก้อยก็ยอมรับนะคะว่าก้อยไม่รู้ แต่โชคดีที่น้อง ๆ เค้าไม่เบื่อที่จะให้ความรู้ อะไรที่ก้อยทำหน้ามึน ๆ เค้าก็จะพยายามอธิบายให้เข้าใจ เฮ้อ…คิดไปคิดมาคนที่ปลดแอกอาจจะเป็นน้อง ๆ ก็ได้นะ และก็อาจจะดีใจมากกว่าก้อยซะอีก อิอิอิ ไม่ต้องเสียเวลามาอธิบายงาน

มาสะกดคำว่า “รัก” ด้วยสติกัน

ทุกวันนี้คำว่า “รัก” หรือ “Love” ในภาษาอังกฤษน่าจะกลายเป็นคำที่คนทั่วโลกรู้จักมากที่สุดคำหนึ่ง แทนที่จะรู้จักคำนี้เฉย ๆ วันนี้ลองมาเพิ่มความหมายดี ๆ เพื่อเตือนสติในการใช้ชีวิตรักกันดีกว่า

L  Learning เรียนรู้และเข้าใจความรักในทุก ๆ วัน

O  Overcome ให้ “สติ” ชนะ “อารมณ์” ในการมีความรัก เมื่อรู้จักรักอย่างมีสติ คุณก็ไม่ต้องทุกข์กับความรักอีกต่อไป

V  Voyage ให้การเดินทางแห่งรักเป็นไปอย่างมีความสุข

E  Experience การมีความรักคือประสบการณ์ชีวิตสูงสุด

ขอบคุณความหมายดี ๆ จาก “ซีเคร็ต” ค่ะ

สำหรับก้อยแล้ว “ความรัก” คือความรู้สึกดีดีที่มอบให้ใครก็ตามที่ทำให้ก้อยรู้สึกได้ถึง ความไว้วางใจ ความเชื่อมั่น ความศรัทธา ความสุข รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หยาดน้ำตา ความผูกพัน ความอบอุ่นใจ และตราบใดที่ความรู้สึกเหล่านี้ยังมีอยู่ความรักก็ยังคงอยู่ และสำหรับใครก็ตามที่ไม่รัก ก็เพราะไม่มีความรู้สึกเหล่านี้หลงเหลืออยู่เลย…

พระจันทร์วันมาฆบูชา

วันมาฆบูชา…คุณชวนไปวัดวันมาฆบูชา !!! กรี๊ดดดด น่าตกใจอะไรเช่นนี้ … แต่พอฟังจบประโยคก็รู้ว่าโลกไม่ได้หยุดหมุน … อิอิ แค่เข้าไปถ่ายรูปเท่านั้นเอง

ก้อยก็ได้โอกาสลองกดมาหลายรูปค่ะ ตอนแรกก็สนใจถ่ายรูปวัดในแสงสุดท้ายของวันอยู่หรอกค่ะ ได้มาหลายรูป แต่ก็ไม่ถูกใจ เพราะยังไม่ได้อย่างใจต้องการ พอแสงของวันเริ่มหมดการถ่ายภาพก็ยากขึ้น เพราะก้อยไม่มีขาตั้งกล้อง ภาพออกมาดูไม่จืดเลยค่ะ แต่พอจันทร์ทอแสงก้อยก็ไม่ทำอะไร ไม่สนใจใครอีกแล้ว นอกจากพระจันทร์ดวงกลมโตตรงหน้า กับลมพัดเย็น ๆ และเสียงสวดมนต์ที่ได้ยินริมหู เป็นช่วงเวลาที่ก้อยรู้สึกได้ถึงความสงบ ไม่มีความวุ่นวายของงาน ไม่มีความเหนื่อยล้า ไม่เครียด ไม่คิดมาก เป็นช่วงที่จิตว่างจริง ๆ เลย…และก้อยก็หยิบพระจันทร์กลับบ้านมาด้วย อิอิ

ฝึกให้อภัยคนรัก เพื่อชีวิตคู่มีสุข

คนเราเมื่อมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอด 24 ชั่วโมง ย่อมทำผิดพลาด พลั้งเผลอต่อกันบ้าง ดังนั้น เพื่อให้การใช้ชีวิตคู่เป็นไปอย่างราบรื่นจนถึงวันที่ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร ลองมาฝึกฝนตนเองให้เรียนรู้ที่จะอภัยให้กันอยู่เสมอด้วยวิธีคิดต่อไปนี้

ชีวิตนี้สั้นนัก – แล้วเราจะแบกความโกรธ ความงอน ไปเพื่อประโยชน์อะไร

• ยิ่งอัตตาสูงยิ่งทุกข์ – ลดความยึดและความอยากที่จะให้เขาเป็นได้อย่างใจลงบ้าง ทุกข์จะได้เบาบางลง
• ทุกคนมีข้อบกพร่อง – แม้แต่ตัวเราเองก็ไม่สมบูรณ์ แล้วจะหวังให้เขาดีพร้อมได้อย่างไร ยิ่งใกล้ชิดกันก็ยิ่งเห็นข้อเสียของกันและกัน  “หัดมองแต่แง่ดีที่เขามี” บ้างดีกว่า
• ความจริงเรามาอยู่ด้วยกันแค่ “ชั่วคราว” เท่านั้น – วันหนึ่งเราก็ต้องจากกัน ทำไมไม่ทำให้ชีวิตของเราทั้งคู่ดีที่สุดในช่วงที่อยู่ด้วยกันล่ะ

การให้อภัยคู่ชีวิตก็เท่ากับการทำบุญด้วยการฝึกลดละกิเลส – เช่น ถ้าเขาพูดจาไม่ดีใส่เรา แล้วเราชนะกิเลสตัวเองได้ด้วยการอดทน ไม่โต้ตอบกลับไป ถือเป็นการทำบุญ เพราะเท่ากับเราได้ดูแลจิตของตัวเองให้เป็นกุศลนั่นเอง

อย่างไรก็ตาม เราต่างก็รู้ดีว่าการรักษาความรักให้ยั่งยืนยาวนานไม่มีสูตรตายตัว เพราะต่างคู่ก็ต่างใจ เรื่องเดียวกันบางคู่อาจคิดว่ามีปัญหา แต่บางคู่อาจไม่ เมื่อคุณตัดสินใจครองคู่กับใครก็ตาม สิ่งสำคัญคือ ทำอย่างไรจึงจะทำให้ช่วงเวลาเหล่านั้นเป็นช่วงเวลาที่มีความสุข  และมีคุณค่าน่าจดจำ

เพราะชีวิตแสนสั้น มาใช้ทุกเวลานาทีที่เรามีด้วยความสุข และหมั่นเติมเต็มสิ่งดี ๆ ให้คนที่เราตั้งใจอยู่ด้วยจนชั่วชีวิตกันดีกว่า…ขอบคุณข้อมูลจากซีเคร็ต ค่ะ

7 เทคนิค รักอย่างไรไม่เป็นทุกข์

คุณแป้ง – ภัทริน ซอโสตถิกุล  ผู้เขียน เข้าใจ…ความรัก (สำนักพิมพ์อมรินทร์ธรรมะ) กล่าวว่า ระหว่างทางของความรักที่มักแปรเปลี่ยนเป็นความทุกข์ ยังมีช่องว่างที่จะเปลี่ยนจุดจบของความรักให้ไม่ต้องลงท้ายด้วยความทุกข์ เพียงแต่ต้องมีตัวช่วยประจำใจคือ “ธรรมะ” ซึ่งมาพร้อมกับ 7 เทคนิคที่จะช่วยให้ “รักแล้วไม่เกิดทุกข์” นั่นคือ

1. รักแบบรู้สึกตัว – ต้องรักอย่างมีสติ ไม่เผลอ ไม่หลง ไม่ยึดติดจนกระทั่งมารู้ตัวอีกที ขาดเขาเหมือนขาดใจ
2. รักอย่างสมดุล – จงคิดว่าความรักคือเครื่องหล่อเลี้ยงชีวิต แต่ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต
3. รักอย่างพอดีและพอเพียง – อย่ารักอย่างบีบคั้นหรือบังคับ แต่ให้รักอย่างสบาย ๆ ให้มีช่องว่างที่พอดีระหว่างกัน
4. รักแบบเผื่อใจ – ต้องเข้าใจว่าชีวิตนี้ไม่แน่นอน ชีวิตคู่ก็เหมือนกัน วันหนึ่งอาจ “จากเป็น” หรือ “จากตาย” ได้เช่นกัน
5. รักคนอื่นอย่างที่รักตัวเอง – ฝึกรักคนอื่นให้เท่ากับรักตัวเอง เพราะการรักฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดมากเกินไป ล้วนมีผลเสีย
6. รักด้วยความเมตตา – รักแบบนี้ประกอบด้วยการอยากให้คนที่เรารักมีความสุข ไม่อยากให้เขามีทุกข์ ดีใจเมื่อเขาได้ดีมีสุข และรู้จักวางใจให้เป็นกลาง ไม่เป็นทุกข์เพราะความรัก
7. รักอย่างไม่ผิดศีลธรรม – เราห้ามความรู้สึกชั่ววูบไม่ได้ แต่สิ่งที่เราห้ามได้ คือ กาย วาจา ผู้มีความละอายและเกรงกลัวต่อบาป มีสัจจะ มีความอดทน รักความถูกต้อง ย่อมชนะใจตัวเองได้
8. 

วันแห่งความรัก

ผ่านไปหลายวันแล้วนะคะสำหรับวันแห่งความรัก…โดยส่วนตัวแล้วก้อยให้ความสำคัญกับคนที่รักทุกวัน และทุกคน J ไม่มีอะไรพิเศษกับวันที่ 14 กุมภาฯ มานานมากแล้วล่ะค่ะ และปีนี้ก้อยก็วุ่นซะจนไม่ได้รู้สึกน้อยอกน้อยใจใครบางคน…อิอิ

แต่…ต้องมีแต่นะคะ…แต่เรื่องของความรัก หรือเรื่องของคนรักกัน ก็มักจะมีอะไรแปลก ๆ ที่เราคาดไม่ถึงเสมอ … บางครั้งลุ้นแทบตาย ไม่ได้อะไรเลย … แต่บางครั้ง ก็ได้มาง่าย ๆ แบบว่า…ไม่คาดคิดอ่ะค่ะ เช่นเจ้าไอโฟน 3G ตัวนี้นี่แหละค่ะ…อยู่ดีดีก็มาอยู่ในมืออย่างชนิดที่เรียกว่าปาฏิหาริย์…ขอบคุณมากค่ะ …

สุดท้ายก้อยขอฝากแง่คิดจากท่าน “กิตติเมธี” ซึ่งท่านได้เมตตาบอกเล่าเรื่องดี ๆ อีกมุมมองของความรัก ว่า

รักให้สุดสาย                         ปลายทางคือความสุข

เมื่อเรียนรู้จักการให้            ก็จะรู้จักความรัก

เมื่อเรียนรู้จักความรัก         ก็จะรู้จักความทุกข์

เมื่อเรียนรู้จักความทุกข์      ก็จะรู้การปล่อยวาง

เมื่อเรียนรู้การปล่อยวาง     ก็จะรู้การเสียสละ

เมื่อเรียนรู้การเสียสละ       ก็จะรู้จัก…ความสุข

Happy Birthday

วันนี้ก้อยเอาเรื่องราวดี ๆ ของเพื่อน ๆ ที่สุโขสปามาฝากค่ะ

ดูจากภาพได้เลยนะคะ … เป็นการรวมตัวของฝ่ายบริหาร กับพนักงานที่มีวันคล้ายวันเกิดในเดือนมกราคม และกุมภาพันธ์ค่ะ ทุกคนมีใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส แววตาเต็มไปด้วยความสุข เป็นความสุขจากการให้และได้แบ่งปันให้กับคุณตาคุณยาย คุณปู่คุณย่า และทุก ๆ คน ที่บ้านพักคนชรา จังหวัดภูเก็ต เมื่อวันศุกร์ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2554 ค่ะ

โครงการแบ่งปันความรักนี้ เป็นโครงการดี ๆ ที่อยากนำเสนอ เผื่อว่าใครจะทำตาม หรือใครที่ทำอยู่แล้วและต้องการแชร์ประสบการณ์ของความสุข ความอิ่มเอมจากการให้ค่ะ และก็เผื่อว่าใครจะมีคำแนะนำดี ๆ ก้อยจะได้นำมาเสนอในปีถัดไปไงคะ…สำหรับปีนี้พนักงานของสุโขสปา จัดงานวันเกิดในรูปแบบของการให้ ทุก ๆ 2 เดือนค่ะ ตอนนี้เราก็มีแผนงานสำหรับเดือน เม.ย. , มิ.ย. , ส.ค. , ต.ค. และ ธ.ค. เรียบร้อยแล้วค่ะ … แล้วจะนำภาพประทับใจมาฝากนะคะ

สำหรับบ้านพักคนชรา ฯ เราสนับสนุนอาหารกลางวัน 1 มื้อค่ะ และก็เพิ่มเติมด้วยผลไม้สด กับน้ำเฮลล์บลูบอยที่หวานเย็นชื่นใจ ปิดท้ายขบวนด้วยของใช้ที่จำเป็น ไม่ว่าจะเป็นผงซักฟอก , แป้ง , โอวัลติน , ขนมปัง , ผ้ารองกันเปื้อน และ ยาอายุวัฒนะสำหรับผู้สูงวัยทุกคน…ความรักความอบอุ่น จากรอยยิ้มและอ้อมกอดของพวกเราทุกคนค่ะ

ริมทางเขาสก

การไปเที่ยวแบบไม่เร่งรีบ และไม่ต้องเกรงใจใคร ทำให้เรามีเวลามองรอบตัวเรามากขึ้น เห็นด้วยมั้ยคะ ได้เห็นความสวยสดงดงามของดอกไม้ริมทาง ที่ไม่อวดตัวสู้ความงามกับกล้วยไม้หรือกุหลาบ แต่ก็มีความงามในแบบฉบับของตัวเอง ที่จับตาจับใจ มองแล้วเพลินตาเพลินใจ

จะว่าไปแล้วเวลาไปเที่ยวเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขนะคะ มองอะไรก็สวยงามไปหมด กินอะไรก็อร่อย ยิ่งถ้าได้ไปกับคนรู้ใจ…เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม รึว่าใครจะกล้าแย้ง

ครั้งแรกของก้อยกับโซนี่อัลฟ่า 350 และพลุ

อยากจะโชว์อ่ะ..ดีใจค่ะที่ครั้งนี้พลุพอจะเป็นพลุกะเค้าบ้าง

ถ่ายจากข้างบ้านค่ะ แต่พลุน่ะจุดที่วัดฉลอง ห่างจากบ้านสัก 3 ร้อยเมตรมังคะ งานประจำปีคืนสุดท้ายค่ะ จุดพลุเสียงดังสนั่นหวั่นไหว และนานจนก้อยอดใจไม่ไหวต้องคว้ากล้องมาลองกดดู ก็ได้มาอย่างที่เห็นแหละค่ะ ยังไม่ถูกใจสักเท่าไหร่ เพราะกดแบบไม่ได้ใช้ฝีมือเลย อิอิอิ ออโต้ล้วน ๆ