อาทิตย์ที่ผ่านมามีเรื่องวุ่นวายมากมายในชีวิต บางเรื่องดี บางเรื่องเลวร้าย แต่ทุกเรื่องก็ทำให้ก้อยแกร่งมากขึ้น มองเห็นอะไรได้ชัดเจนขึ้น จากเดิมที่เคยสายตาพร่ามัว ก็มองได้ชัดเจน แยกแยะสีขาว สีดำ สีเทา ฯลฯ และเข้าใจชีวิตมากขึ้น
แต่ใช่ว่าความเข้าใจจะทำให้ฉลาดขึ้นนะคะ…กับบางเรื่องก้อยยังโง่..เหมือนเดิม
แย่จังเลย…ชีวิต
และเมื่อหยุดมองตัวเองมามองรอบข้างบ้าง…บางอย่างแย่กว่าอีก เฮ้อ…ไม่รับรู้ดีกว่ามั้ย ก้อยไม่อยากเป็นถังขยะอ่ะ … บ่นมากไปก็เท่านั้น ไม่ทำให้อะไรดีขึ้น สงสารคนที่ต้องมาฟังก้อยบ่นมากกว่า เพราะเรื่องที่บ่นก็มีแต่เรื่องของคนอื่นทั้งนั้น… บางครั้งไม่ใช่บ่นนะคะ แต่เป็นการเล่าสู่กันฟัง นำสิ่งที่พบเห็นมาคุยเพื่อแบ่งปัน เพื่อฟังความคิดเห็นต่างหากล่ะ…แงแงแง
เฮ้อ…ขอให้ก้อยเข้มแข็งและผ่านชีวิตวัน/วันอย่างปลอดภัยทั้งใจและกายด้วยเถิด…สาธุ
กรกฎาคม 1, 2011 ที่ 8:13 am |
เราขอให้คุณก้อยเข้มแข็งน่ะค่ะ คิดเสียว่ายังมีคนอื่นที่อาการสาหัสกว่าคุณก็ยังมีอีกเยอะ คุณยังดีน่ะที่มีคนฟังคุณบ่น เห็นมั้ยว่าคุณก็ยังโชคดีกว่าอีกหลายคนที่ ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลย นอกจากเก็บมันเอาไว้ เพราะถ้าพูดไปก็มีแต่คนเจ็บปวด…..สู้ ๆ น่ะจ๊ะคุณก้อย (เป็นกำลังใจให้)
เห้อ…เราก็ห่างหายไปจากการเขียน Blog นานมาก สงสัยต้องกลับไปเขียนบ้างซะแย้ว อิอิ
กรกฎาคม 2, 2011 ที่ 10:52 am |
ขอบคุณค่ะ…