เกี่ยวกับก้อย

   ยินดีที่ได้รู้จักทุก ๆ คน ค่ะ รู้สึกเขินเล็กน้อยที่จะต้องแนะนำตัวเอง โดยปกติแล้วเป็นคนเงียบ ๆ ไม่ค่อยคุ้นกับคนหน้าแปลก..และแปลกหน้า แต่ก็อยู่ร่วมโลกกับคนมากมายมานานหลายสิบปีแล้ว บางวันก็สนุก บางวันก็เศร้า เป็นธรรมดาซะจนเคยชิน สิ่งที่แปลกประหลาดที่ทำให้ดีกรีความเศร้าพุ่งสูงปรี๊ด ก็คือ มหันตภัยสึนามิ เป็นความเศร้าที่บรรยายไม่ถูก…เคยมั้ยคะที่ดูโทรทัศน์แล้วนั่งร้องไห้ ทั้ง ๆ ที่เป็นรายการข่าว และเราก็ไม่รู้จักคนในข่าวสักคนเดียว…ขอให้ทุกดวงวิญญาณจงไปสู่สุขคติ

พูดถึงตัวเองบ้างดีกว่า..ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง เรียกกันว่า “ก้อย” ค่ะ เกิดและโตที่ภูเก็ต พูดใต้ได้คล่อง สำเนียงภูเก็ตชัดเจนค่ะ มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ไปใช้ชีวิตนักศึกษาที่ มอ.ปัตตานี ได้เรียนรู้อะไรต่าง ๆ มากมาย และเข้าใจโลก เข้าใจชีวิตมากขึ้น หลังจากเรียนจบก็กลับมาทำงานที่บ้านเกิด งานแรกที่ทำก็ชีวิตเปื้อนโคลนค่ะ ก็ชีวิตชาวสวน..ปลูกต้นไม้ ขายต้นไม้ จัดสวน หลังจากนั้นก็ไปเป็น BA. ที่รอบรู้เรื่องน้ำหอม และเครื่องสำอางต่าง ๆ ต่อมาก็เข้าสู่ธุรกิจบ้านจัดสรร ธุรกิจโรงแรม และปัจจุบัน ธุรกิจสปา ค่ะ เป็นลูกจ้างมาโดยตลอดค่ะ ดังนั้นความฝันสูงสุดคือ อยากมีกิจการที่ทำกำไรได้มาก ๆ เป็นของตัวเอง