วันเวลาหลังการผ่าตัดมดลูก (วันที่ 14 มิ.ย.)

สำหรับคนที่เคยผ่านการผ่าตัดใหญ่มาแล้ว คงจะจดจำความรู้สึกต่าง ๆ ที่ผ่านมาได้ดี หลังจากโบกมือลาคนที่มาส่งที่หน้าห้องผ่าตัดแล้ว ก้อยก็ตัดความกังวลทั้งหมดออกไป ปล่อยให้ทุกอย่างเกิดขึ้นและเป็นไปตามชะตากรรม… ต้องขออนุญาตใช้คำว่า “ชะตากรรม” จริง ๆ ค่ะ หลังจากคุณหมอฉีดยาผ่อนคลายกล้ามเนื้อเข้าสายน้ำเกลือเข็มแรกหมดไป ก้อยรู้สึกเพียงซ่า ๆ วาว ๆ ในปาก และก็หมดความรู้สึกไปเลย ไม่รับรู้อะไรอีก ไม่มีความเจ็บปวด ไม่มีความคิดสับสนวุ่นวาย ไม่มีรัก ไม่มีโกรธ ไม่มีกังวล ไม่มีห่วง ไม่เศร้า ไม่ดีใจ ไม่หัวเราะ ไม่ร้องไห้ … ความตายก็คงเป็นแบบนี้แหละ…

….ก้อยเข้าห้องผ่าตัดประมาณบ่าย 2  แม่บอกว่าก้อยกลับมาที่ห้องอีกครั้งประมาณ 5 โมงเย็น คนที่รอรับก้อยกลับห้องคือหมูกับหมอน ซึ่งทั้งสองคนบอกว่าก้อยออกมาตัวเย็นมาก ซีดมาก สายระโยงระยางเต็มไปหมด ตอนนั้นก้อยยังไม่รู้สึกตัว 100 % แต่สติเริ่มรับรู้ได้บ้าง ก้อยเริ่มรู้ตัวตอนที่มาถึงห้อง ได้ยินเสียงป๋า เสียงแม่ และคนอื่น ๆ แต่ไม่สามารถลืมตามองใครได้เลย หูได้ยินนะคะว่าใครพูดอะไรบ้าง แต่มันไม่สามารถลืมตามาตอบโต้ได้…

สภาพตอนนั้นแย่มากค่ะ ไม่สามารถช่วยตัวเองได้เลย มันชาไปหมด แขนขาไม่มีแรง พอเริ่มรู้สึกตัวก้อยก็รู้ว่าน้ำเกลือเปลี่ยนเป็นเลือดแล้ว และได้ยินเสียงพยาบาลบอกว่าคนไข้เสียเลือดในห้องผ่าตัดมาก คุณหมอสั่งให้เลือด 3 ขวด และห้ามให้คนไข้หลังผ่าตัดดื่มน้ำเด็ดขาด อย่าใจอ่อนกับคนไข้… ตอนนี้ก้อยไม่มีแรงจะทำอะไรเลย ความรู้สึกยังสะลึมสะลือ อยากจะหลับ แต่ก็ไม่ได้หลับเป็นเรื่องเป็นราว เพราะคุณพยาบาลขยันเข้ามาวัดความดัน วัดปรอด จับชีพจร ตลอดเวลา  ก้อยร่ำร้องขอดื่มน้ำก็ไม่มีใครยอมตามใจ ตอนนี้ก้อยขมไปทั้งปาก แต่ไม่มีแรงอาละวาด อิอิอิ

สักพักนึงก้อยก็เริ่มรู้ตัว ดูสภาพตัวเองที่มีทั้งถุงน้ำเกลือ ถุงเลือด ถุงปัสสาวะ เคลื่อนไหวนิดหน่อยก็เจ็บไปทั้งตัว โอย…ทรมานที่สุดเลย แต่ก้อยไม่กล้าโอดครวญมาก กลัวป๋ากับแม่จะเป็นห่วง ตอนนี้คนอื่น ๆ กลับบ้านหมดแล้ว เหลือป๋ากับแม่อยู่เป็นเพื่อนก้อยที่โรงพยาบาล คืนแรกผ่านไปอย่างเบลอ ๆ ผสมความเจ็บปวดนิดหน่อย ก้อยเจ็บที่แขนที่เข็มให้เลือดเสียบคาไว้มากกว่าเจ็บแผลผ่าตัดซะอีก เพราะเข็มใหญ่มาก (ในความคิดของก้อยนะ) คุณพยาบาลบอกว่าเข็มไม่ใหญ่หรอกแต่เส้นเลือดก้อยน่ะเล็ก เฮ้อ….

ป้ายกำกับ: , , , , , ,

5 Responses to “วันเวลาหลังการผ่าตัดมดลูก (วันที่ 14 มิ.ย.)”

  1. เคลมยล Says:

    หว่าๆ คุนก้อย

    ตอนนี้หนูกำลังจะเดินตามรอยคุนก้อยแล้วล่ะค่ะ

    ก่อนหน้านี้หนูไม่สนใจหาข้อมูลใดๆเลย

    แต่วันนี้กลับอยากรู้นี่ นั่น ไปเรื่อย ว่าเค้าผ่าตัดกันยังไง จะเจ็บมั้ย

    ตอนนี้หนูเองก้กำลังรอเวลาผ่าตัด
    หนูเปงโรคหัวใจหนะค่ะ

    คุนหมอบอกว่าจะหาหัวใจใหม่มาให้
    แต่หนูว่าของหนูก็ดีอยู่แล้วนะคะ 555
    ไม่รู้ว่าจะเจ็บมากรึ ป่าว ก็ยอมรับว่ากลัวนิดๆ

    คุนหมอบอกอีกว่าหนูแข็งแรงมาก อารมณ์ดีเกิ๊นหนะค่ะ
    ยังไงก็หายแน่นอน 90% หนูเลยถามว่าอีก10% ตายแน่ป่าวค่ะ 555
    คุนหมอขำใหญ่เลย

    ตอนนี้อึดอัดมากเลยค่ะ สายอะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมดเลย พูดก็ไม่ได้
    พิมพ์เอา 555

    เหนื่อยๆ มากเลยค่ะ แต่ไม่อยากให้ใครรู้ว่าทรมานอยู่เหมือนกัน
    มันรู้สึกจะอาเจียน ง่วงนอน เพลียๆ อึดอัด เวียนหัว ยังไงก็ไม่รู้

    ไม่รู้ว่าหลังผ่าตัด หัวใจของหนูจะเหมือนคุนก้อยรึป่าวนะค่ะ

    ความรู้สึกหนูชิวๆมากเลยค่ะ ชิวซะบ้างครั้งน้ำตาจะไหล 555
    อยากระบายความรู้สึกนี้ออกมา แต่ไม่รู้จะพูดกับใคร
    ก็เลยขอเอาความรู้สึกทุกอย่างมาแอบเก็บไว้ที่นี่แล้วกันนะค่ะ

  2. paaying Says:

    คนเก่ง…พี่ขอเอาใจช่วยนะคะ
    เรามักจะนึกวาดภาพและนึกกลัวในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง แต่เมื่อมันมาถึงและเราผ่านมันมาได้ มันไม่มีอะไรน่ากลัวอย่าที่คิดไว้เลยค่ะ…และบางครั้งมันก็น่ากลัวกว่าที่คิด อิอิอิ
    แล้วเราก็ผ่านมาได้…ใช่มั้ยคะ
    พี่เชื่อว่าครั้งนี้หนูก็จะผ่านไปได้เช่นกันค่ะ..สู้ ๆ นะคะคนเก่ง

  3. หอม Says:

    ฉันผ่าตัดซิสที่รังไข่สองข้าง ผ่าได้หนึ่งอาทิตย์แล้วยังเจ็บมากอยู่เลยเดินไม่ค่อยได้ กี่วันถึงจะหายคะ

  4. Ji Says:

    มีประโยชน์มากเลยคุณก้อย เข้ามาอ่านบ่อยมากๆเลย อยากจะสอบถามนิดนึงคะ ตอนนี้ผ่ามาได้สองอาทิตแล้ว อยากรู้ว่าวันๆนึง เราต้องเดินนาน เดินเยอะแค่ไหนคะ เดินเร็วมั้ยคะ
    แล้วอีกหนึ่งอาทิตย์ต้องไปทำงานแล้ววววว ต้องเตรียมตัวอย่างไรบ้างคะ ขอบคุณคุณก้อยมากๆที่ช่วยชี้แนะคะ

  5. paaying Says:

    ก้อยพยายามเดินให้มากที่สุดเท่าที่จะเดินไหวค่ะ ควบคู่กับการฝึกหายใจไปด้วยค่ะ ช่วยให้เรามีสติกำกับตลอดเวลา ฝากดูแลเรื่องแผลนะคะ อย่าให้แผลโดนน้ำ และถ้าจะไปทำงาน…เพื่อนร่วมงานควรจะต้องทราบนะคะว่าเราเพิ่งจะผ่าตัดมา มีอะไรที่เราทำไม่ได้บ้าง เช่น ยกของหนัก เดินเร็ว ๆ วิ่ง กระโดด และจะทรมานมาก ๆ เลยค่ะถ้าหากว่าที่ทำงานต้องขึ้นบันได ก้อยเจอมาแล้ว รวมถึงเลี่ยงการอยู่ในกลุ่มที่มีแต่เรื่องขำขันนะคะ อย่าลืมพกหมอนนุ่ม ๆ ไว้กดท้องนะคะ ^__^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: