น้องเวียงพิงค์

WeingPing1

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าก้อยหลงรักเด็กผู้หญิงคนนี้🙂

แรก ๆ ที่เห็นก้อยก็ไม่ได้ใส่ใจมากมาย แต่พอเห็นผ่านตาบ่อย ๆ ก็หยุดมอง พอหยุดมองเท่านั้นแหละ….ตกหลุม..หลงรักทันที และมีความสุขทุกครั้งที่เห็นรอยยิ้มของน้องเวียงพิงค์

ช่วงที่คุณแม่ของน้องไม่ว่าง ไม่ได้ Update facebook ก็รู้สึกเหมือนกับว่าบางสิ่งบางอย่างหายไป ช่วงหลัง ๆ ก็เลยใช้วิธี Save รูปน้องไว้ในเครื่องคอมฯซะเลย  วันไหนคิดถึงก็เปิดมาดู … รูปนี้เป็นอีกรูปที่น่ารักมาก ๆ ๆ ๆ ๆ

บางครั้งดูแล้วก็อดนึกเศร้าไม่ได้ เพราะก้อยไม่มีโอกาสที่จะมีลูก…😥

แต่…ปล่อยให้เศร้าใจได้ไม่นานหรอกค่ะ เพราะถ้าเศร้านานไปมันจะกัดกร่อนความสุข แค่รู้เท่าทันว่ามันทุกข์ แล้วก็วางมันไว้ตรงนั้นแหละ วันไหนมีเวลาค่อยกลับมาพิจารณาว่าเราทุกข์เพราะอะไร ทุกข์เพราะอยากมีเหมือนคนอื่น ๆ หรือทุกข์เพราะอิจฉาคนอื่น ๆ หรือทุกข์เพราะอยากมีลูกจริง ๆ แต่ถึงอย่างไรมันก็ผ่านไปแล้ว ก้อยคิดและตัดสินใจแล้ว มันก็ควรจะเป็นคำตอบที่ดีที่สุดแล้ว…เนอะ ^___^*

มีความสุขกับเวลาที่เหลืออยู่ดีกว่า….เพราะชีวิตเป็นของเรา

 

ป้ายกำกับ:

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: