ลิขิต 4 ประการ

ธันวาคม 16, 2011

The Four Principles Of Spirituality … ก้อยไม่รู้วัตถุประสงค์ที่คุณต้องการให้ก้อยเข้าใจนะคะ…

ลิขิตข้อแรก…ไม่มีใครที่ก้าวเข้ามาในชีวิตเราโดยบังเอิญ… ไม่ใช่ความบังเอิญ แล้วเป็นความตั้งใจหรือเจตนาของใครคะ ก้อยจะได้ไปถามว่าเพราะอะไรถึงได้วุ่นวายส่งใครต่อใครเข้ามาในชีวิตก้อย โดยไม่ถามก้อยสักคำว่าต้องการรึป่าว

ลิขิตข้อที่ 2… ทุกสิ่งที่เกิดกับเรา ล้วนต้องเกิดเป็นเช่นนั้น… อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด แบบนั้นรึป่าว เราไม่สามารถห้ามไม่ให้สิ่งต่าง ๆ เกิดขึ้นได้ เหมือนที่ก้อยไม่สามารถห้ามใจตัวเองได้

ลิขิตข้อที่ 3 … ทุกอย่างจะเกิดขึ้นเมื่อได้เวลาแล้วเท่านั้น … ถึงแม้ก้อยจะเร่งให้เกิดเร็วขึ้น มันก็เกิดเพราะถึงเวลา ..ใช่มั้ย ฟังแล้วเสียกำลังใจเสียความรู้สึกชะมัดเลยอ่ะ

ลิขิตข้อที่ 4 … ชีวิตไม่มีอะไรยืดเยื้อ อะไรจบแล้วก็จบเลย … อันนี้เข้าใจโดยไม่ต้องพูดให้มากความเลยอ่ะ จบก็คือจบ เหมือนกับความตาย ใช่มั้ยคะ

ก้อยมองว่า ลิขิต 4 ประการ มันคือความจริงแท้และแน่นอน เป็นคำตอบของคำถามต่าง ๆ มากมายก่ายกองที่หลายคนหาคำตอบไม่ได้ และบอกว่าเป็น “กรรมเก่า” เป็น “พรหมลิขิต” เป็น “วาสนา” หรือ ฯลฯ ซึ่งไม่สามารถอธิบายได้ตามหลักวิทยาศาสตร์ และตำรานี้ก็บอกว่ามันคือ “ลิขิต” ที่ถูกเขียนไว้แล้ว และมันก็ทำให้ก้อยอยากเจอคนเขียน เพื่อขออ่าน “ลิขิต” ของก้อยเอง และถามถึงเหตุผลในการ “ลิขิต” เพื่อจะได้บอกกับเขาว่าสิ่งที่เขาคิดและลิขิตไว้นั้น ก้อยรู้สึกตรงกับที่เขาต้องการรึป่าว

ไม่เครียดนะ…แค่รู้สึกอยากคุยกับตัวเองอ่ะ และอยากฝากลิขิต 4 ประการนี้ให้คนอื่น ๆ ได้รับรู้ด้วย เพราะก้อยเชื่อว่า “เรา” คิดไม่เหมือนกันแน่นอนค่ะ

 

กระทงสร้างสรรค์-สวยงาม

ธันวาคม 16, 2011

ห่างหายจากการบันทึกความทรงจำเรื่องต่าง ๆ ไปนานเลยค่ะ … พอมีโอกาสก้อยก็ไม่ลืมที่จะนำความประทับใจมาบันทึกไว้เป็นอีกหนึ่งความทรงจำ … ภาพด้านบนคือกระทงที่ก้อยและน้อง ๆ ส่งเข้าประกวด ประเภทสร้างสรรค์ – สวยงาม ซึ่งจัดเป็นการภายในที่ทำงานค่ะ

แม้ว่าจะเป็นกิจกรรมภายในที่เน้นความสามัคคี แต่ก็ได้รับการตอบรับที่ดีมาก ๆ ทุกคนต่างให้ความร่วมมือเต็มที่ รวมถึงกลุ่มของก้อยที่มีด้วยกัน 3.5 ชีวิต 3 คนก็มีก้อย เจ๊ะ และ โอ๋ ส่วนอีกครึ่งนึงคือน้องต้อ ค่ะ เพราะน้องต้อมาทำงานวันแรกวันลอยกระทง…และก็ต้องมาช่วยทำกระทงอีกนิด ๆ หน่อย ๆ ให้เสร็จสมบูรณ์

ดูจากภาพแล้วคงช่วยให้หลายคนเกิดไอเดียบ้างนะคะสำหรับการทำกระทงครั้งต่อไป…สำหรับครั้งนี้คงต้องให้เครดิตกับเจ๊ะ ซึ่งสนับสนุนเรือลำน้อย และเสาะแสวงหาสารพัดลูกไม้จากสวนของสุโขสปา เพื่อนำมาใช้ประโยชน์ และพันธุ์ข้าวสำหรับปลูก และความร่วมมือร่วมใจของพวกเราทุกคนค่ะ ที่ช่วยให้เรือลำน้อยนี้ชนะใจกรรมการได้รางวัลที่ 2 ค่ะ…

 

 

ลอยกระทง…อีกแล้ว

ตุลาคม 28, 2011

ใช้คำว่า..อีกแล้ว…คงไม่ถูกสักเท่าไหร่ เพราะงานลอยกระทงก็มีอยู่ทุกปี เป็นงานประเพณีที่สวยงามและสนุกสนานค่ะ ควรค่าแก่การส่งเสริมที่สุด

ปีนี้ที่สุโขสปาจัดให้มีงานลอยกระทงที่ยิ่งใหญ่อลังการ ครบครันทั้งความสนุกสนาน ความบันเทิง และอาหารอร่อย นอกจากนี้ยังได้จัดเตรียมกระทงใบตองสำหรับทุกคนที่มาร่วมงานด้วยค่ะ เรื่องความสวยงามไม่ต้องกังวลนะคะ รับรองว่าสวยงามทุกกระทงแน่นอนค่ะ ทราบแล้วช่วยกันบอกต่อนะคะ ถ้ายังไม่ทราบว่าจะไปที่ไหนดี ให้สุโขสปาเป็นอีกหนึ่งตัวเลือกนะคะ ตอนนี้ทุกส่วนกำลังซุ่มซ้อมเพื่อความพร้อมของงานนี้ค่ะ

นอกจากความสนุกสนานช่วงกลางคืนแล้ว ยังมีการแข่งขันภายในสำหรับกระทงที่มีความคิดสร้างสรรค์ช่วงกลางวันด้วยค่ะ งานนี้มีลุ้นเงินรางวัลด้วยนะคะ … ใครมีไอเดียเจ๋ง ๆ มาแนะนำบ้างคะ

แล้วก้อยจะเก็บภาพกระทงไอเดียบรรเจิดมาฝากค่ะ สำหรับกระทงของก้อยมีแบบเรียบร้อยแล้วค่ะ สร้างสรรค์กันสุด ๆ แต่ไม่รู้ว่าจะเข้าตากรรมการรึป่าว อิอิ

เรื่องน่าเบื่อ…

ตุลาคม 22, 2011

เรื่องน่าเบื่อวันนี้ที่อยากจะบ่นคือเรื่องความรับผิดชอบของคน…จริง ๆ นะ ถ้าคนเรามีความรับผิดชอบ ก็จะไม่ทำอะไรที่ผิดพลาดมากมาย และไม่ประมาทด้วย แล้วทำไมก้อยต้องดูเหมือนคนที่อยู่ผิดที่ผิดเวลาอยู่ร่ำไป ไม่เข้าใจจริง ๆ

ใครแอบสูบบุหรี่ในที่ห้ามสูบก้อยก็เห็น

ใครแอบหลับก้อยก็เจอ

ใครแอบอู้งานก้อยก็พบ

ใครหลบไปข้างนอกก็ดันเป็นที่ที่ก้อยผ่านไป…พอดี

ใครทำอะไรที่ไม่อยากให้คนอื่นเห็น ก้อยก็ดันผ่านไปเห็น

หลายเรื่องเห็นแล้วหงุดหงิด และรู้สึกว่าทำไมต้องทำอย่างนี้ด้วย โต ๆ กันทั้งนั้น ทำไมต้องให้พูดต้องให้ว่าปากเปียกปากแฉะ คนบ่นก็เหนื่อยนะจะบอกให้ รำคาญตัวเองด้วยที่ต้องบ่นต้องว่า เพราะหวังว่าจะมีการปรับปรุงในทางที่ดีขึ้น ไม่อยากแก้ปัญหาด้วยการลงโทษ เพราะเข้าใจว่าตอนที่ทำลงไปก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะมีใครมารับรู้…เฮ้อ

จริง ๆ ก้อยก็ชอบแหกกฎนั่นแหละ ก็เลยเข้าใจมากมายเวลาที่คนอื่นแหกกฎ ถ้าต้องเป็นคนคุมกฎคงอกแตกตายแน่นอน ^_^ แค่คนมองห่าง ๆ ยังอึดอัดเลยอ่ะ ก็หวังนะว่าต่อจากนี้ไปก้อยจะไม่ต้องพบเห็นอะไรที่ไม่อยากเห็นอีกแล้ว เพราะทุกคนมีความรับผิดชอบมากขึ้น…นะจ๊ะ

Yoga workshop

ตุลาคม 17, 2011

มาแล้วค่ะ…โอกาสดี ๆ สำหรับผู้ที่รักสุขภาพทุกคน โดยเฉพาะบรรดาโยคะเลิฟเวอร์ ^_^

งานนี้ครูอุ้มทุ่มเทพลังทั้งหมด เพื่อให้เวิร์กช็อปถูกใจทุกคนค่ะ ดูจากภาพที่นำมาโปรโมทนะคะ ก้อยงี้ทั้งทึ่งและก็อึ้งค่ะ … และถ้าใครสงสัยแบบเดียวกับที่ก้อยสงสัย…อิอิ …มันหายไปไหนหมดอ่ะ … ต้องลองทำด้วยตัวเองนะคะแล้วจะรู้เองค่ะ ^_^

เวิร์กช็อปวันที่ 3-4 ธ.ค. ค่ะ เป็นช่วงวันหยุดยาวซะด้วย ถ้าอยู่ต่างจังหวัดก็ถือโอกาสมาเที่ยวภูเก็ตได้เลยนะคะ เป็นช่วงที่ภูเก็ตน่าเที่ยวมาก ๆ ค่ะ ราคา / ครั้งก็ 900.-บาท ค่ะ ถ้าลงทั้ง 4 ครั้ง ก็จ่ายเพียง 3,000.-บาท ค่ะ สำหรับคลาสสุดท้ายของเวิร์กช็อปน่าสนใจมาก ๆ นะคะ สำหรับใครที่ชอบรับประทาน … ก้อยมีโอกาสลองชิมอาหารที่ครูอุ้มทำแล้ว บอกได้คำเดียวว่า อร่อยมากค่ะ และขั้นตอนการทำก็ไม่ยากอย่างที่คิดนะคะ

สำหรับผู้ที่ติดตามข่าวสารโยคะ คงไม่ต้องพูดกันมากถึงความสามารถของครูอุ้ม แต่ถ้าใครที่ยังไม่รู้จักก็อยากให้ลองมาเรียนดูนะคะ ไม่แน่นะคะ Ashtanga Yoga อาจจะเป็นอะไรที่ใช่สำหรับคุณก็ได้ค่ะ…แล้วเจอกันนะคะ

นมัสเต

 

สุโขลั้ลลา เพลินตากระบี่

กันยายน 22, 2011

นี่คือโฉมหน้าทีมสุโขลั้ลลาค่ะ กว่าจะหาวันเดินทางกันได้ก็หืดขึ้นคอ เลื่อนแล้วเลื่อนอีก เลื่อนจนก้อยคิดว่าไม่ไปดีกว่ามั้ย…เหนื่อยแล้ว

แต่ท้ายที่สุดเราก็หาวันจนได้ค่ะ แม้ว่าจะทุลักทุเลนิดหน่อย โดนตัดวันเที่ยวอีกต่างหาก จาก 3 วัน 2 คืน เหลือ 2 วัน 1 คืน … มีแต่คนโอดโอยค่ะ เพราะโปรแกรมแน่นเกินไป ไม่มีช่องว่างให้พักเลยอ่ะ

การเดินทางเริ่มต้นเวลา 07.30 น. ค่ะ เวลานัดอ่ะ 07.00 น. แต่ก็ตามมารยาทคนไทยอ่ะนะ กลัวว่าจะต้องมารอเพื่อนก็เลยมาสายสักนิดนึง ให้เพื่อนรอดีกว่าตัวเองเป็นคนรอ…มั้งคะ ดังนั้นการเริ่มต้นก็กินเวลาไปแล้วครึ่งชั่วโมง แวะเติมน้ำมันก็เสียเวลาไปอีกครึ่งชั่วโมง เติมน้ำมันน่ะ 3 นาที ที่เหลือหมดไปกับการเข้าห้องน้ำ กินกาแฟ และถ่ายรูป…เฮ้อ กะไว้ว่าถึงสะพานสารสิน 8 โมงเช้า แดดไม่ร้อนมาก …ในความเป็นจริงเหรอคะไม่อยากจะบอกเลยอ่ะ 9 โมงนิด ๆ อ่ะ กว่าจะมาถึงจุดชมวิวที่สะพานสารสิน และก็ลั้ลลากันจนเพลิน กว่าจะรู้ตัวว่าเราต้องเดินทางกันต่ออีกนะ…

สำหรับจุดพักรถต่อไปคือ…ถ้ำพุงช้าง…ค่ะ งานนี้ใช้รถ 6 คันค่ะ ขับตาม ๆ กันไปเรื่อย ๆ มาถึงถ้ำพุงช้างก็ 10 โมงครึ่งได้มังคะ ที่นี่น้องเจ๊ะติดต่อไว้เรียบร้อยแล้วมาถึงก็เตรียมตัวเข้าถ้ำได้เลยค่ะ งานนี้เตรียมกางเกงขาสั้นก็ดีนะคะ เพราะต้องนั่งเรือยาง นั่งแพไม้ไผ่ และก็เดินเท้าค่ะ มีเดินลุยน้ำนิดหน่อยไม่ลึกมาก ข้างในถ้ำก็เหมือน ๆ กับถ้ำท่องเที่ยวอื่น ๆ ค่ะ ในความคิดก้อยส่วนตัวนะคะ … เข้ามาหลายถ้ำมาก อิอิอิ

ออกจากถ้ำแล้วก็ไปกันต่อเลยค่ะ..เกือบลืมแน่ะ รายการเข้าถ้ำหัวละ 200.-บาท ค่ะ … มื้อเที่ยงฝากท้องไว้ที่ร้านนางหงส์ ใกล้กับปั้มน้ำมัน ปตท. ค่ะ อาหารอร่อย พนักงานอัธยาศัยดี บรรยากาศน่านั่ง แต่….รอ….นาน…..มาก

ระหว่างรอก็ไม่มีอะไรดีไปกว่าแชะรูปกันไปเรื่อย ๆ เพื่อไม่ให้อยู่ว่างเกินไป อิอิ ทานข้าวก่อนนะคะเดี๋ยวไปต่อค่ะ

ที่หมายต่อไปคือ…ท่าปอม..คลองสองน้ำ ค่ะ อยู่ในจังหวัดกระบี่ เพราะเสียเวลารอกาแฟนานไปหน่อย กว่า 4 คันหลังจะมาถึง 2 คันแรกก็นั่งรอพร้อมของว่างแบบชิล ๆ … ที่ท่าปอมเสียค่าธรรมเนียมคนละ 20.-บาท ค่ะ ธรรมชาติด้านในสวยมาก ๆ ค่ะ เสียดายที่เค้าไม่ให้ลงเล่นน้ำซะแล้ว อุตส่าห์เตรียมชุดลงน้ำมาแล้วนะเนี่ย บรรยากาศด้านนอกไม่น่าอภิรมย์สักเท่าไหร่ค่ะ ก้อยชอบด้านในมากกว่า ร่มรื่นสุด ๆ

ออกจากท่าปอม เราก็ตรงเข้าที่พักที่หาดนพรัตน์ธารา และทำกิจกรรมเพื่อกระชับความสัมพันธ์ค่ะ เริ่มต้นสบาย ๆ กับการปิดตาเหยียบลูกโป่ง ตามด้วยนกน้อยหารังที่วิ่งกันขาขวิด และลืมอายุไปเลย อิอิ สุดท้ายคือการสร้างบ้านตามงบประมาณ

เสร็จจากกิจกรรมก็เป็นเวลาทานอาหารเย็นค่ะ มื้อนี้เราทานกันที่ “ก้อยกุลากาศัย” บรรยากาศดีอีกแล้วค่ะ แต่รสชาติอาหารไม่สมราคา และบริการห่วยขั้นเทพ…จริง ๆ เรายอมเสียมารยาทยกเลิกอาหารที่สั่งหลังจากทนรอนานมากๆๆๆๆๆ ในฐานะคนทำงานบริการด้วยกันเราก็มีความเข้าใจระดับนึงนะคะ แต่ครั้งนี้..สุด ๆ ค่ะ

พวกเรากลับถึงที่พักก็เกือบ 5 ทุ่มมังคะ ทะยอยกันอาบน้ำเปลี่ยนชุดเพื่อเตรียมทำกิจกรรมต่อไป (ไม่มีเวลาพักเลยอ่ะ) คือ คาราโอเกะ และ คณิตคิดไว อิอิ ก้อยเกือบหลับคาวงสนทนา เพราะง่วงมากกกกก กว่าจะแยกย้ายกันนอนก็ตี 1 กว่า ๆ

ตามโปรแกรมแล้วเช้าวันรุ่งขึ้นสบาย ๆ ไม่ต้องตื่นเช้า แต่ทุกคนก็พร้อมใจกันตื่นเช้ารับอากาศเย็น ๆ เพราะฝนตกปรอย ๆ และก็ทำกิจกรรม นพลักษณ์ รองท้องด้วยกาแฟ โอวัลติน และขนมปัง เพราะยังไม่ได้ออกไปทานขนมจีนตามที่ตั้งใจไว้ … หิวมากค่ะ เสร็จจากกิจกรรมก็ช่วยกันเก็บของเก็บเสื้อผ้าไปหาขนมจีนตอนเที่ยงครึ่ง…ซึ่งไม่มีขายแล้ว…ชั่วโมงนั้น..อะไรก็ได้ค่ะ หิวมาก

หลังจากอิ่มท้องกันแล้ว โปรแกรมต่อไปคือถ่ายรูปและซื้อของที่ระลึกที่สุสานหอยค่ะ ตามด้วยเขาขนาบน้ำค่ะ แม้ว่าแดดจะร้อนขนาดไหน บรรดานายแบบ นางแบบ ก็ไม่กลัวค่ะ ถ่ายรูปกันสนุกสนาน …. และจุดหมายปลายทางของวันนี้คือ บางพัฒน์ ที่ร่ำลือเรื่องความสดและความอร่อยของอาหารทะเลค่ะ และที่บางพัฒน์ เราไม่ต้องรอนานเหมือนทุกร้าน เพราะได้สั่งอาหารไว้เรียบร้อยแล้วมาถึงก็ทานได้เลย ต้องขอบคุณความรอบคอบของน้องเจ๊ะค่ะงานนี้

ปิดท้ายทริปนี้ด้วยความสุข สนุกสนาน และความสด ความอร่อย ของอาหารทะเลที่บางพัฒน์ค่ะ หลายคนเป็นลูกค้าประจำของร้านนี้ และหลายคนที่ไม่เคยมาก็แอบสัญญากับตัวเองว่าจะกลับมาอีกครั้ง ก้อยก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วยค่ะ แต่คงต้องรอให้น้อง ๆ มาจากกรุงเทพฯ จะได้ชวนกันมาหลาย ๆ คน สนุกดีค่ะ

เป็นไงบ้างคะทริปลั้ลลากระบี่ของพวกเรา เหมารวมพังงาเข้าไปด้วยค่ะ ใครจะไปตามเส้นทางของพวกเราก็ได้นะคะ รับรองว่าสนุกแน่นอนค่ะ คนอื่นกลับบ้าน อาบน้ำ นอน แต่ก้อยยังต้องกลับมาทำงานต่อค่ะ กว่าจะเข้าบ้านเกือบ 5 ทุ่ม … เหนื่อยแต่ก็สนุกค่ะ และก็ทำให้หลาย ๆ คนรู้จักตัวเองและรู้จักเพื่อนร่วมงานดีขึ้นเยอะเลย..แล้วเจอกันค่ะ ^_^

บัดดี้ที่รัก

กันยายน 21, 2011

ใครไม่รู้จักเกมบัดดี้บ้างคะ…

เกมบัดดี้เป็นเกมที่เชื่อมความสัมพันธ์ในกลุ่มเพื่อนได้ดี ถ้าทุกคนเข้าใจในเกมและสนุกกับเกมค่ะ ก่อนนี้ก้อยสนุกและตื่นเต้นกับเกมบัดดี้มาก สรรหาสารพัดวิธีมาดูแลบัดดี้ ทำให้บัดดี้ประทับใจ มีความสุข และก็สนุกไปกับทุกคนในช่วงเวลาเฉลยบัดดี้ ซึ่งเป็นช่วงเวลาดีดี อาจจะเรียกว่าเป็นช่วงผ่อนคลายสบาย ๆ ที่สุดของการออกค่าย…

ตอนนี้ก้อยได้สนุกกับเกมบัดดี้อีกครั้ง แต่เป็นเกมที่มีข้อแม้เพิ่มมากขึ้นและก็ทำให้หลายคนสับสนจนทำให้บางคนไม่สนุกกับเกม และทำให้วงจรความสนุกขาดตอนอย่างน่าเสียดาย…แต่ก้อยยังสนุกเหมือนเดิมค่ะ และก็อดที่จะคิดถึงบรรยากาศและความรู้สึกเก่า ๆ ไม่ได้ บรรยากาศของการล้อมวงคุยกัน และรายล้อมไปด้วยความรัก ความอาทร ซึ่งผ่านมา 20 ปีแล้วความรักความอาทรที่ว่ายังไม่จางหายไป..มันยังคงวนเวียนอยู่รอบ ๆ ตัวก้อยตลอดเวลา

ตอนนี้คนที่เล่นเกมเป็นคนทำงาน วัยอาจจะทำให้ไม่สนุกกับคำว่าเกมก็ได้ เพราะเครียดกับเรื่องอื่น ๆ มากไป แต่ก้อยว่าถ้าคนเราแยกระหว่างเรื่องเล่นกับเรื่องจริงออกจากกันได้คงจะดี ชีวิตคงจะไม่มีสีสันถ้าไม่รู้จักสนุกกับเรื่องเล่น….เล่น

ไม่ต้องพูดเลยอ่ะ

กันยายน 20, 2011

เรื่องนี้ยกให้เป็นเรื่องขำ ๆ ล่ะกันค่ะ แม้ว่าจะไม่น่าขำเลย

โดยปกติแล้วก้อยจะต้อง Duty กลางคืนเดือนละ 2-3 ครั้ง หัวหน้างานคนอื่น ๆ ก็เหมือนกัน ซึ่งก้อยไม่ทราบว่าคนอื่น ๆ จะมีปัญหาเหมือนก้อยมั้ย สำหรับก้อยแล้วงานรอบกลางคืนไม่มีอะไรมาก แค่ให้พนักงานอยู่ประจำจุดก็พอใจแล้วค่ะ ซึ่งที่ผ่านมาก้อยก็เจอมาสารพัดข้ออ้างนะคะ บางอย่างก็รับได้ บางเรื่องก็สุดจะทน และก้อยจะเป็นคนที่ค่อนข้างซีเรียสกับงานพอสมควร และไม่ชอบให้ใครทำเหมือนว่าก้อยหลอกได้…ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ฉลาดสักเท่าไหร่หรอกค่ะ

จุดอ่อนของก้อยคือเป็นคนใจดี และมีเมตตา ซึ่งบางครั้งก็มากเกินไป แต่มันก็ทำใจที่จะร้ายไม่ได้อ่ะค่ะ จึงทำให้ไม่มีใครกลัวสักคน เฮ้อ…แย่จังเยย มาคืนที่ผ่านมาก็เจอลูกเล่นของพนักงานอีก ประมาณ 3 ทุ่มกว่า ๆ ก้อยหาช่างไม่เจอ เดินไปถึงห้องช่างแล้วล่ะค่ะ เลยวิทยุถามว่าอยู่ที่ไหน น้องเค้าก็ตอบวิทยุทันใจว่าอยู่ที่วิลล่า กำลังจะลงมาข้างล่าง…ทางผ่านนี่นา ก้อยก็เลยยืนรอ….รอสักพักก็ยังไม่มีใครเดินมาสักคน … ไหน ๆ ก็รอแล้ว รออีกนิดล่ะกัน ไม่ต้องวิทยุตาม

รออีกไม่นานก้อยก็เห็นเงาคนในห้องช่าง กำลังจะส่งเสียงทักทาย แต่เอะใจว่าทำไมมาจากด้านนี้ล่ะ แล้วห้องช่างก็ใส่กุญแจล็อคจากด้านนอก ดูต่อไปดีกว่า…แล้วเค้าคนนั้นก็เอามือลอดช่องประตูมาไขกุญแจที่คล้องด้านนอก เปิดประตูออกมาแล้วก็ปิดประตูใส่กุญแจเหมือนเดิม แล้วก็ทำทีเป็นว่าเดินลงมาจากวิลล่า…คงจะเดินไปหาก้อยที่ด้านล่าง แต่…ก้อยยืนรออยู่นะ เห็นนะว่าทำอะไร….

 

Beach Night Party 2011

กันยายน 12, 2011

 

Beach Night Party 2011 ธีมของงาน Staff Party ในปีนี้ที่สุโขสปาค่ะ

ในงานมีการเก็บภาพต่าง ๆ จากกล้องมากกว่า 10 ตัว และก้อยก็มั่นใจว่าถ่ายไปหลายกล้อง แต่หลังงานจบก็เห็นรูปของตัวเองเท่าที่เห็นนี่เหละค่ะ ตามเก็บมาจากหน้าเฟสคนอื่น ๆ ได้มา 10 กว่ารูป ที่พอจะดูเป็นผู้เป็นคนกะเค้า…

งานนี้เตรียมมา 2 ชุดค่ะ ใจจริงอยากแต่งสบาย ๆ เสื้อยืด กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ แต่ขัดเพื่อนร่วมงานไม่ได้เลยต้องจำยอมเลือกชุดยาวมา 1 ชุด เฮ้อ…ปีละครั้ง เนอะ

ปีนี้ไม่ได้รางวัลกลับบ้านเลยอ่ะ….

 

Sport Day 2011

กันยายน 12, 2011

ปีนี้เป็นปีแรกที่สุโขสปาจัดให้มีกิจกรรมกีฬาพนักงานค่ะ ก่อนนี้จะจัดเป็นลักษณะของฐานกิจกรรม เพื่อความสนุกสนานและกระชับความสัมพันธ์ระหว่างพนักงานด้วยกันค่ะ ซึ่งการจัดกิจกรรมในลักษณะนี้ทำให้ต้องงดรับ Booking เพื่อให้พนักงานได้ร่วมกิจกรรมกันทุกคนค่ะ ต้องขอบคุณเจ้านายที่ใจดีมาก ๆ ๆ และทุกคนก็ให้ความร่วมมือดีมาก ๆ ๆ  เช่นกันค่ะ

งานแต่ละงานคนที่อยู่เบื้องหลังจะเหนื่อยมากเป็น 2-3 เท่า แต่ก้อยก็รู้ว่าทุกคนมีความสุขที่ได้ทำเพื่อเพื่อนๆ ไม่มีใครรู้ไม่มีใครเห็นก็ไม่เป็นไร แต่ทุกคนภูมิใจกับสิ่งที่ตัวเองทำแน่นอน เพราะมันคุ้มแสนคุ้มกับรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเพื่อน ๆ

อยากให้ทุกวันเป็นวันแห่งความสุขของทุก ๆ คนค่ะ

 

กิจกรรมกีฬาหรรษาจัดช่วงเช้าของวันศุกร์ที่ 2 กันยายน ค่ะ ก่อนวันงาน Staff Party 1 วันค่ะ

สำหรับกีฬาที่จัดส่วนใหญ่เน้นความสนุกสนานมากกว่าทักษะด้านกีฬา ไม่ว่าจะเป็นกินวิบาก , วิ่งเปรี้ยว หรือ ชักคะเย่อ ฯลฯ ถ้ามีเวลาก้อยว่าจะจัดแข่งเล่นหมากเก็บ , เป่ากบ , ทอยหลุม ฯลฯ สารพัดที่นำเสนอกันมาค่ะ

ก้อยอยู่สีแดงค่ะ…สมาชิกในสีตัวเล็ก ๆ ทั้งนั้นเลย ไม่ต้องสงสัยนะคะว่าได้ที่เท่าไหร่ อิอิ เน้นสนุกสนานค่ะ เล่นกีฬากันเสียงแหบเสียงแห้ง….ทั่วหน้ากันค่ะ

ว่าแล้วก็ลุยงานกันต่อนะคะ ปีหน้าค่อยว่ากันใหม่เรื่องกีฬาสี


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.